พันดาว
ฉันเคยรู้สึกว่า...
ฉันคือเม็ดทรายเม็ดเล็กที่สุดในหาดทรายขาว
... แทบจะไม่มีตัวตน... แค่คงอยู่ไปเรื่อยๆ
ฉันเคยรู้สึกว่า...
ฉันคือดวงดาวที่เล็กที่สุดในผืนฟ้า เป็นเพียงดาวดวงน้อย
... อ่อนแสง.. คงไม่ใครแหงนหน้าขึ้นฟ้าเพื่อมองหาฉัน...
....
วันหนึ่ง... การก้าวเข้ามาของใครบางคน..
ความคิดของฉันก็เปลี่ยนไป...
... ไม่เห็นจำเป็นต้องเป็นสิ่งที่โดดเด่นสำหรับคนทั่วไป
ขอเป็นเพียง สิ่งที่มีค่าให้กับคนที่รู้ค่า.. ก็พอ
-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+
พระจันทร์.... พันดาว
พร่างพราว... แรงแสง
หนึ่งดาวน้อย... ที่อ่อนแรง
ทำได้เพียง... วับแวม อ่อนแสง... ยามรัต