กวีบ้านไร่
รอยยิ้มบนใบหน้า ที่ตราตรึง ซึ้งจิต
โดนรอนสิทธิ์เหือดหาย ไปไหนหรือ
เดินไปไหน เห็นหน้าบึ้ง ชั่งไม่คือ
หรือนี่คือ ครรลองใหม่ของไทยเรา
ก่อนเมืองไทยได้ฉายาว่ายิ้มสวย
ใบหน้ารวยรอยยิ้ม ไม่หมองเฉา
สื่อคุณค่าน้ำใสในใจเรา
เป็นดังเงาความจริงเมื่อมองตา
เปิดหน้าต่างแห่งดวงใจด้วยรอยยิ้ม
กระอุ่มอิ่ม ยิ้มรับ ด้วยห่วงหา
เป็นรอยมิตร ด้วยรอยยิ้ม ปริ่มชีวา
ดังคุณค่า แห่งสายน้ำใจ ที่ให้กัน
แต่วันนี้ใบหน้ายิ้ม แกมปนมีด
มาคอยกรีด กั้นใจ ไร้ความฝัน
รอยยิ้มหาย กลายเป็นแยกเคียวนั้น
ความผูกพันธ์กลายร่างไม่ไว้ใจ
คอยเสแสร้งแกล้งหน้าตีหน้าซื่อ
ยิ้มดื้อดื้อ ซ่อมใจ ไร้น้ำใส
เป็นรอยยิ้มที่ขุ่น มากควา
2658
1
0
หน้าส่วนตัว
