ก็เพียงคนธรรมดาชนสามัญ ปะปนกัน เลว-ดี อย่างที่เห็น รู้โกรธเกลียดแข็ง-อ่อนรู้ร้อน-เย็น สิ่งที่เป็น ชี้แจง อาจแย้งใคร? ด้วยถือตน"อัตตา"จึงกล้าหาญ แต่ไม่พาลก่อเรื่องขัดเคืองใด? รู้สงบเสงี่ยมรู้เจียมใจ ถ่มตนไว้...ไม่อวดมีลวดลาย... หากเป็นฉันนั้นผิดจริตแล้ว คงคลาดแคล้ววาสนานำพาคลาย ความสัมพันธ์สะดุดสิ้นจุดหมาย ปล่อยสหายลางเลือนเหมือนไม่มี... เป็นเพียงแค่"คน"หนึ่งคำนึงเถิด มิได้เลิศ งดงาม มากความดี เพียงทำบุญบำเพ็ญให้เป็นศรี เพื่อวิถี ครรลอง สู่ครองธรรม...