หน้าเซเว่นมุมเดิมตรงที่เก่า ที่ๆเรารอเขาไม่เคยท้อ ฝนจะตกแดดจะออกก็ยังรอ เพียงแค่ขอให้เขานั้นเข้าใจ 4 โมงเย็นจนตอนนี้ 2 ทุ่ม ยังคงรอเธอด้วยใจที่อ่อนล้า คิดเสมอว่าเมื่อไหร่เธอจะมา ฝนเริ่มซาก็ไม่กลับมาซะที พอฝนหยุดอากาศหนาวใจก็เหงา ยืนรอเขาตรงที่เดิมที่ตรงนี้ ที่เซเว่นฯที่เคยรอทุกๆที แล้วทำไมวันนี้ยังไม่มา ล่วงเลยมาถึงเวลา 2 ทุ่มครึ่ง เห็นเธอมากับใครใจอ่อนล้า เห็นเขาจับมือกันตลอดเวลา ฉันแทบกลายเป็นบ้าในทันที