คือตำนานนกไฟในเวหา จิกกินดาริกาเป็นอาหาร ระเริงร่ายว่ายฟ้าทิวาวาร รัตติกาลหลับไหลใต้กิ่งดาว ท่องไปในไพรสรวงแห่งห้วงนึก และรู้สึกในราวรวงแห่งห้วงหาว หากินในทางช้างเผือกแห่งเทือกดาว หอบลมพราวห่มร่างในทางเดือน เกิดขึ้นกลางกองไฟที่ไหม้โลก หลั่งฝนโศกแสนห่าจนฟ้าเปื้อน เขย่าเสาค้ำโลกโศกสะเทือน คอยมาเยือนผู้รู้ใจในคืนวัน อยากสร้างตำนานใหม่ในฟากฟ้า แต่เมื่อคนกุลายังห่วงฝัน ห่วงใบนวลยวลใจในพร่างจันทร์ รอนะฝันพ่อนกไฟให้รอนวล . .........
3324
25
0
หน้าส่วนตัว
