@ ชีวิตฉันเปรียบดั่งเช่น..ดอกหญ้า..
ลมพัดพาโอนเอนน่าใจหาย
ใบหมองช้ำแดดเผาเหมือนใกล้ตาย
ดอกสลายร่วงโรยเพราะแรงลม
@ คอยหยาดฝนโปรยปรายสักเพียงนิด
ชุบชีวิตดอกหญ้าขึ้นมาใหม่
ชโลมใบ ก้านดอกในวันใด
กลับคืนไปสู่ความฝันที่ต้องการ
@ ยามดอกหญ้าเบ่งบานหวานสดใส
ชูดอกใบตระการตาน่าฉงน
ไม่สำคัญหมายปองตามเด็ดชม
โรยร่วงหล่นเฉาเศร้าสู่พื้นดิน
@ หากว่าฉันเป็นเพียงแค่..ดอกหญ้า..
ไม่มีค่าเลิศเลออย่างที่ฝัน
เฝ้ารอวันก็ไร้ค่าห่างไกลกัน
อย่าเหยียบย่ำจมดินให้สิ้นใจ
ศศร