ความรู้สึกสูญสิ้นทุกทุกอย่าง ความอ้างว้างเดินทางสู่กลางฝัน หมดแล้วหรือความรักความผูกพัน เธอถึงได้ไม่ห่วงกันเหมือนวันวาน ความรู้สึกไหวอ่อนช่างอ่อนไหว ปล่อยหัวใจหลั่งน้ำตาน่าสงสาร มันเหนื่อยอ่อน งอนง้อ ทรมาน อยากจะผ่านคืนเหงาวันเศร้าใจ อยากจะลืมความฝันอันเจ็บปวด คงเหมือนกรวดปนดินสิ้นสงสัย แยกดินจากกรวดนับพันได้ฉันใด เหมือนแยกใจให้ลืมเธอเสมอกัน