คนมัน..ว่าง
@ จากหัวใจใครคนหนึ่งซึ่งไร้ค่า
เสียน้ำตามามากมายตั้งหลายหน
เพราะความรักที่ได้มามันวกวน
มันสับสนจนแทบบ้าน้ำตานอง
แม้มองดาวยังร้าวในดวงจิต
มองแล้วคิดว่าทำไมใจจึงหมอง
รักนั้นร้ายแต่ใครใครเฝ้าหมายปอง
แม้เป็นรองไม่คลายภักดิ์รักหลายใจ
เฝ้าห่วงหาอาทรตอนที่รัก
แต่เขาจักไม่อาวรณ์ร้อนไฉน
รักและห่วงตัวเขาเฝ้าเอาใจ
แต่เขาไม่ใคร่รับรู้..ดูดำดี
ผ่านวันแล้ววันเล่าเฝ้าคิดถึง
ยังคนึงในใจไม่หน่ายหนี
ในความรักครั้งก่อนเก่าเราเคยมี
โอ้คนดีมีสุขทุกข์อย่างไร
ดีอย่างนี้หัวใจไม่วายช้ำ
เป็นเวรกรรมรักมาในคราไหน
ถึงแม้ว่าเรารักเขาสุดหัวใจ
ก็ยังไม่สมหวังหลั่งน้ำตา
ถึงวัน
หน้าส่วนตัว
1288
14
0
