ปอกำปั่น
คราเมื่อรัก มักเหลือ ไม่เบื่อรัก
ใจยังปัก ยากไป ไกลหลีกหนี
เมื่อหมดรัก มักลด หมดฤดี
ใจหมองศรี มีสอง ต้องจากลา
คนหลายใจ รายจ่าย มากมายนัก
เมื่อเพิ่มรัก พักเริ่ม เพิ่มปัญหา
รักที่น้อย ถอยหนี เคยมีมา
รักหมดค่า มาคด ซดน้ำเมา
รักเคยหวาน ค้านเหวย เลยเกิดก่อ
รักจึงท้อ จ่อถึง คิดถึงเขา
เขาไม่รัก มักไล่ ให้ไกลเรา
เพราะโง่เขลา เงาโค ไง่เหมือนควาย
หนึ่งมีสอง มองซึ้ง ถึงอกขม
หัวใจบ่ม จมใบ้ ไร้ความหมาย
เมื่อไม่รัก มักเหลือ เบื่อเดียวดาย
ดั่งสลาย สายลาง ปางอกตรอม
จมความเหงา เฝ้างาม ตามลิขิต
เขาเคยปิด คิดเปรย เคยถนอม
มาเดี๋ยวนี้ ดีเหนี่ยว เปลี่ยวพยอม
หมดรักหอม ยอมหัก ต้องจากลา
จ
2184
3
0
หน้าส่วนตัว
