ดาวศรัทธา
เมื่อมีการก่อเกิดกำเนิดกาย
จึงมีตายวายปราณการดับสูญ
ระหว่างทางกลางดงชีพคงคูณ
มีพอกพูนเพิ่มกรรมเนื่องนำมา
วนเวลาย้อนกลับดับถึงเกิด
เป็นปมเปิดใคร่ครวญทบทวนค่า
ดีและชั่วถมใส่ในเวลา
ทั้งทุกข์สุขนานาสารพัน
ทุกเวลาวินาทีที่เลื่อนไหล
คือการแก่ผ่านวัยแม้ในฝัน
วันที่เติมเพิ่มใส่ไปทุกวัน
สมค่ามันหรือไม่ ใครบอกเรา
--------------
สรรพสิ่ง
มีความเกิด เป็นธรรมดา
และ เมื่อมีเกิด ย่อมมีความดับ เป็นธรรมดา
ช่วงระยะของกาลเวลา ระหว่าง การเกิด และการดับ
อาจเป็นเพียงเสี้ยวแวบของเศษวินาที หรือเป็นช่วงกาลนับล้านๆๆปี
ล้วนเป็นการดำรงอยู่ ตั้งอยู่ ท่ามกลางสภาวะอันเป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
1924
7
0
หน้าส่วนตัว
