ไม่รู้เท่าใจรู้ ไม่อยู่แต่ใจเห็น ห่างหายใจจำเป็น ลำเค็ญใจระอา ฉันมาด้วยใจรัก ใช่ยศศักดิ์ศักดินา ฤาคำชมเสน่ห์หา ปิดตาชี้นำทาง ไม่อิ่มรสจึงหารส กลกลอนบทพจน์สร้าง อิ่มรสอิ่มคำพยางค์ เหมือนจัดวางข้าวปลา ฉันมา ณ ที่เก่า คนเฝ้าเวียนเปลี่ยนหน้า ตามสะดวกช่วงเวลา ตามศรัทธาของเรา ขอเนาในใจคนใหม่ แน่นในใจคนเก่า อบอุ่นมิหงอยเหงา เป็นเงากันและกัน