กระต่ายใต้เงาจันทร์
เก็บคลื่นลมมาห่มให้คลายความร้อน
เก็บแดดอ่อนมาผ่อนให้คลายความหนาว
ฝากฟั่งฟ้ามากล่อมเห่ทะเลดาว
เก็บเมฆขาวราวปุยนุ่นให้อุ่นอิง
อยากจะเก็บเสียงจำนรรจ์ของพรรณไม้
อยากจะเก็บดวงดอกใบไหวก้านกิ่ง
มอบความหอมที่อบอุ่นยามแอบอิง
มอบทุกสิ่งรวมถักทอก่อเกิดรัก
เก็บกลิ่นอายแดดล้อมออ้มดวงจิต
ยามเพ่งพิศงามวิไลได้ตระหนัก
โปรดรู้ไว้ที่ตรงนี้ยังมีรัก
ถ้าเหนื่อยนักแวะเวียนมาพักพิง
ทุกสรรพพร้อยร้อยเรียงเป็นเสียงผ่าน
ก้องกังวานมอบให้ไปได้ทุกสิ่ง
โปรดรับไว้ที่มอบให้คือความจริง
จะหล่อหลอมรวมทุกสิ่ง....สองกาย...หนึ่งหายใจ....