ครูพิม
๑. โอ้ละหนอ..หนาวลมจะห่มใจไผ
อ้ายคนไกล...บ่คืนมา..น้ำตาน้องหลั่ง
อ้ายลืมสัญญา...หายหน้า..หรือว่าชิงชัง
คนอยู่หลัง..ครวญหา..น้ำตานอง
๒. แว่วเพลงพิณ..ตะลิดติ๊ดโต่ง...ริมโขงไหล
ดอกอ้อไหว..ลมพลิ้ว..ปลิวเป็นฟ่อง
ละอองนวลสีขาวพราวน่ามอง
แต่ใจน้องหมองหม่น..ปนน้ำตา
๓. ออกพรรษาปีกลายอ้ายลาจาก
ให้รับปากว่าจะรอจึงพ้อหา
ตัดผมรอท่าอ้ายย้ายคืนมา
กลับเหว่ว้า....ไปลับ..บ่กลับคืน
๔. งานแข่งเรือผ่านไปไร้ข่าวอ้าย
แสนเสียดายความหวังดั่งรอยคลื่น
ลบเลือนหายกลายขมล้มทั้งยืน
อ้ายเป็นอื่นหรืออย่างไร..ไม่หวนมา
๕. ลอยกระทงปีนี้อยากมีอ้าย
คู่เคียงกายกับสาวอีกคราวหนา
อย่าให้ท้อทุกข์จินต