ตอนยังเด็ก น้องยังเล็กไร้เดียงสา ต้วพี่ก็เห็น....เป็นธรรมดา ประสาเด็ก พวกเราก็เล่นสนุก.....แต่ยังเล็ก วัยเด็กเป็นวัยแห่งความฝัน ต่อเมื่อเวลา...ผ่านไป ไม่เท่าไหร่กัน พลันทุกอย่างก็เปลี่ยนไป จากเด็กน้อย...ไร้เดียงสา น้อง....กลายมาเป็นสาวสวยสะคราญ สะท้านเวที พี่นี้สุดใฝ่ฝัน หากหยุดเวลาก่อนหน้านั้นได้ เพื่อผูกสายสัมพันธ์ แต่มันคงสายไป หรือไม่คงเป็นอุทาหรณ์ เพราะถ้าไม่มีอาวรณ์ คงไม่มีบทกลอน......บทนี้ ........เป็นแน่
1095
1
0
หน้าส่วนตัว
