ยามเดินลัดตัดทุ่งมุ่งลุยหญ้า สวยนักหนาคราลมพัดข่มไล่ หญ้าทั้งหมู่ลู่เป็นทิวแลลิ่วไกล เหมือนคลื่นใหญ่ในทะเลเร่ตามกัน คลื่นสีทองท้องหญ้าแดดจ้าส่อง หลงเหลียวมองจ้องอยู่ดูไหวสั่น ค่อยเคลื่อนคล้อยทยอยไหลไปด้วยกัน เมื่อลมนั้นพลันปัดพลิ้วพัดไกว สงสารหญ้ามาไหวไหลตามลม ถูกขู่ข่มระดมพัดสะบัดใส่ เอนเป็นทางกลางทุ่งฉันมุ่งไป สุดแต่ใจเจ้าลมคอยถ่มทำ ทั้งขุ่นข้องหมองช้ำแดดซ้ำส่อง ทาสีทองต้องหญ้ามาเหยียบย่ำ จนสีเพี้ยนเปลี่ยนไปเจ็บใจจำ แสนชอกช้ำกรำแดดแผดแข่งลม
903
3
0
หน้าส่วนตัว
