ธันวันตรี
...เหมันต์โอฬารเคลื่อนผ่าน
ริ้วสายลมหนาวพัดพลิ้ว...
หยาดน้ำค้างยามอุษากระพริบพราว
คราวต้องแสงอรุณ
ปานอัญมณีจากสวงสวรรค์หล่นร่วง
หยดต้องตามก้านกิ่งแมกไม้...
หมื่นบุปผาเบ่งบานชูช่อ
เรียงรายเริงร่าสดชื่นยิ่ง
ราวนารีแย้มกายอย่างอ่อนโยน
ร่วงกลีบงามหล่นโรย
ด้วยลีลาอ่อนช้อยงดงามต้องตา
แต้มแต่งผืนดินให้สดชื่นเบิกบาน
หมู่ภมรเฟ้นฟอนอย่างอิ่มเอิบ
ดูดดื่มเกษรอันหอมหวานที่ยั่วยวนให้ลิ้มลอง
สายลมหนาวพัดต้องกายให้เยือกเย็น
กลีบบุปผาพัดพลิ้วผ่านสายตา
หัวใจหนึ่งนอนนิ่งซบผืนแผ่นดิน...
ในท่ามกลางเหมันต์อันหนาวเย็น
เพียงบุปผาเคียงกาย...
ในท่ามกลางเหมันต์อันเดี
2326
6
0
หน้าส่วนตัว
