พี่ดอกแก้ว
ปุถุชนคนข้องย่อมหมองหมาง
ตกหลุมพรางเหยื่อล่อก่อบาปหนา
รับกิเลสทางทวารผ่านเข้ามา
แล้วปรุงค่าตามใจที่หมายชม
เห็นเพียงกรอบ...รอบจำกัดไม่หัดเห็น
สิ่งใดเป็นความงาม...ความขื่นขม
สิ่งใดยั่วยวนเย้าเร้าอารมณ์
สิ่งใดข่มกิเลสได้ไม่รู้เลย
จึงหลงไหลในซากอสุภะ
ไร้ปัญญาที่จะมาเฉลย
ที่กระทบพบเห็นนั่นนะเอย
คำเฉลยบอกให้รู้รูปารมณ์
หาได้มีคนสัตว์มาจัดสรร
หาได้มีชีวันที่งามสม
คือสภาพที่ต้องหม่นหมองตรม
เพราะไตรลักษณ์ครอบข่มอยู่ทุกกาล
น่าสงสารนักหนาว่าบาปนัก
หลงในปรักกิเลสเหตุสังสาร
หลงไม่รู้เพราะขาดปัญญาญาณ
ไร้สติครองกาลกระทบอารมณ์