นางสาวใบไม้
เคยไหม...อยู่ดีดีก็อยากร้องไห้
ทั้งที่ตอบตัวเองไม่ได้ว่าเหตุใดจึงอ่อนล้า
อาจเพราะสับสนกับหนทางที่ผ่านมา
หรือเป็นเพราะว่า...ฉันไม่ยอมรับความจริง
มันไม่มีทางจะกลับไปเป็นเช่นวันเก่า
เหมือนกับที่เราไม่สามารถทำให้โลกหยุดนิ่ง
ลืมเถิดนะ...ลืมคืนวันที่เคยแอบอิง
จบสิ้นแล้ว...ทุกสิ่ง...ไม่มีอะไรดีขึ้นมา
ใจเอ๋ย...เลิกหลอกตัวเอง...เสียที
ยอมรับสิว่าต่อแต่นี้...คงเหลือเพียงความเหว่ว้า
ลืม...ลืมให้หมด...ลืมทุกอย่างที่เคยเป็นมา
อยากร้องไห้ก็ร้องเถอะนะ..ดีกว่าให้น้ำตาท่วมหัวใจ
คงมีสักครั้งที่จะก้าวผ่านความปวดร้าว...ในวันนี้
เพื่อค้นหาความรู้สึกที่ดีแสนดี...ในโลกใบใหม่
คงอีกไม่นานที