23 มีนาคม 2545 15:21 น.
กาดาษ
ในวันนี้..เธออาจเหงา..เศร้าเพราะทุกข์
เมื่อความสุข..หายไป..กับความฝัน
หมดเรี่ยวแรง..หมดฝัน..หมดกำลัง
หมดความหวัง..จะฝันต่อ..ท้อกายใจ
แต่เธอลืม..มองไป..ในท้องฟ้า
ในเวลา..ฟ้าหลังฝน..ยังสดใส
เมื่อเมฆหมอก..มืดครึ้ม..จางหายไป
รุ้งวิไล..สวยจับ..ระยับตา
เหมือนกับใจ..เธอใน..เวลานี้
เวลาที่..เมฆหมอก..ปกคลุมฟ้า
สักวันหนึ่ง..คงลบเลือน..จากนภา
ดั่งกับฟ้า..หลังฝน..อันงดงาม
23 มีนาคม 2545 15:21 น.
กาดาษ
ยิ้มไว้สิเพื่อน..
อย่าทำหน้าเหมือนไม่ได้เข้าห้องน้ำอย่างนั้น
จากกันแค่นี้..ไม่ได้หนีไปเวียงจันทร์
เอาน่า..สัญญาจะไม่ลืมกัน
นายเลิกทำหน้าแบบนั้นซะที
เชื่อใจกันหน่อยสิวะ!
ที่อยู่ที่ให้ไว้น่ะ ใช้ติดต่อกันก็ได้นี่
ทิ้งท้ายจบการศึกษาของเราทั้งที
ยิ้มหน่อยสิเจ้าเพื่อนตัวดี..ยิ้มส่งกัน
23 มีนาคม 2545 15:21 น.
กาดาษ
แม้วันนี้ฉันต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว
แต่ว่าใจดวงเดียวนี้ยังคงมีฝัน
พรุ่งนี้ยังมีอีกให้ผูกพัน
สิ้นหวังทำไมกันแค่คืนวันที่ผ่านไป
ถ้าในอดีตมีแต่เรื่องเศร้าๆ
แล้วต้องมานั่งเหงาซึมเซาแบบนี้
ภาพอดีตที่เศร้าก็ไม่จบสิ้นกันเสียที
เพราะวันนี้ก็เป็นอดีตของพรุ่งนี้ตลอดไป
จงทำวันนี้ให้เป็นวันแห่งความสุข
แล้วลุกขึ้นมาสร้างฝันในวันใหม่
ให้หัวใจที่ยังมีรักคอยเป็นกำลังใจ
พรุ่งนี้วันใหม่จะได้มีอดีตที่สดใสกันเสียที
23 มีนาคม 2545 15:07 น.
กาดาษ
ฝากความคิดถึงมาตามสายไฟ
อยากจะรู้ไหมความคิดถึงฉัน
ลองเอานิ้วแหย่ปลั๊กไฟดูละกัน
จะได้รู้ความคิดถึงของฉันมันมากมาย
23 มีนาคม 2545 15:07 น.
กาดาษ
กลับมาได้ไหม
อยากวอนใจอภัยคนนี้
ขอโทษที่เคยทำร้ายเธอคนดี
มาถึงวันนี้ฉันจึงเข้าใจ
เหมือนเดิมได้หรือเปล่า
อยากบอกว่าเหงาเธอรู้ไหม
เพิ่งจะรู้ถึงความรู้สึกของใจ
หากไม่สายไป..อยากให้กลับมา
หน้าส่วนตัว
951
