23 มีนาคม 2545 15:07 น.
กาดาษ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา
ที่ช่วยเพิ่มชีวิตชีวาให้กับฉัน
ช่วยแต่งเติมฝันในแต่ละวัน
ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้น-สั้นก็ตามที
อยากบอกเธอว่า รักมาก
มันออกมาจากใจเลยนะคำ-คำนี้
ไม่เคยบอกใครนอกจากเธอเลยคนดี
อยากให้รู้เสียทีว่าคิดยังไง
แล้วเธอล่ะ รักฉันบ้างหรือเปล่า
คืนวันเก่า-เก่ายังอยู่ในใจเธอบ้างไหม
หรือว่าฉันคิดเองฝ่ายเดียวอยู่ร่ำไป
ช่วยบอกให้ฉันเข้าใจได้ไหมคนดี
23 มีนาคม 2545 14:52 น.
กาดาษ
จะห่างกันสักเพียงไหน
จะไกลเท่าไหร่ไม่ไหวหวั่น
จะผ่านไปอีกกี่ร้อยคืนกี่หมื่นวัน
ก็ไม่ทำให้ฉันนั้นเปลี่ยนใจ
เธอยังเป็นหนึ่งอยู่เสมอ
ถึงแม้เราไม่อาจพบเจอและอยู่ใกล้
บางครั้งบางครา..ฉันอาจดูเหมือนว่าไม่ใส่ใจ
แต่จริงๆ แล้วทุกความเป็นไป
ยังมีเธออยู่ในใจตลอดเวลา
22 มีนาคม 2545 16:19 น.
กาดาษ
ไม่อาจมีคำพูดใด-ใดให้กับเธอ
มีเพียงกลอนบทนี้เธอจะเอาไหม
อุตส่าห์พยายามแต่งให้เธอนะคนไกล
แต่พยายามเท่าไหร่มันก็ไม่เพราะสักที
ฝืนรับมันหน่อยละกันนะ
คิดเสียว่าเป็นกำลังใจจากฉันคนนี้
สัญญาว่าคราวหน้ามันต้องดี
ก็ทำเพื่อเธอทั้งทีจะไม่ดีได้อย่างไร
กลอนไม่เพราะเธอคงจะไม่ว่า
ในเมื่อความจริงใจมีค่ามากกว่าใช่ไหม
ฉันมีให้เธอเสมอนะความจริงใจ
แถมพ่วงความห่วงใยให้ด้วยนะคนดี
22 มีนาคม 2545 16:19 น.
กาดาษ
อยากจะถ่ายทอดความรู้สึกที่มี
ผ่านบทกลอนบทนี้ให้เธอได้รับรู้
ว่ามีใครคนหนึ่งเฝ้าคิดถึงเธออยู่
แม้ว่ามันจะดูไม่มีค่าอะไร
เป็นเพียงแค่บทกลอนสั้น-สั้น
แต่กลั่นออกมาจากความรู้สึกของหัวใจ
ขอเพียงให้เธอรับรู้เอาไว้
ว่าคน-คนนี้ที่ห่างไกล ยังคงห่วงใยเธอเหมือนเดิม
22 มีนาคม 2545 10:33 น.
กาดาษ
นี่หรือที่เขาเรียกกันว่า..รัก
ในที่สุดฉันก็รู้จักกับมันจนได้
จากคน-คนหนึ่งซึ่งไม่เคยมีใคร
แต่วันนี้ในหัวใจกลับมีอะไรๆ เข้ามา
มันเป็นความรู้สึกแปลก-แปลก
เป็นครั้งแรกที่รู้สึกเช่นนี้
ไม่มีอะไรนอกจากความรู้สึกดี-ดี
ที่อยู่เต็มใจดวงนี้ทั้งใจ
เริ่มแรกก็รู้สึกสับสนมันระคนกับความหวั่นไหว
เธอไปไกลตาเมื่อไร..ก็รู้สึกห่วงใยขึ้นมาทันที
ใคร-ใครจะรู้สึกแบบนี้กันบ้างไหม
หรือเป็นเพราะหัวใจฉันยังไร้เดียงสา
จึงไม่ค่อยเข้าใจความรักที่เธอมีให้มา
แต่ขอบอกเธอตอนนี้เลยนะว่า..
ถึงหัวใจจะยังไร้เดียงสาแต่ว่า..ก็รักจริง
หน้าส่วนตัว
586
