22 มีนาคม 2545 10:33 น.
กาดาษ
ฉันรู้ว่าคงเหลือเวลาอีกไม่มาก
เราคงต้องจำพรากเพื่อไปตามทางที่ฝัน
แต่ผู้หญิงคนนี้ยังคงมีใจที่มุ่งมั่น
สอง-สามวันให้ฉันได้รักเธอ
มันอาจจะเป็นเพียงระยะเวลาสั้น-สั้น
แต่ความผูกพันจะคงมั่นอยู่เสมอ
ถึงต่อไปจะไม่มีโอกาสได้พบเจอ
ฉันก็จะรักเธออยู่เสมอแม้ไม่ได้เจอกัน
เราคงต้องใช้เวลาที่เหลือนี้ให้คุ้มค่า
ต่อไปในภายภาคหน้าจะได้มีภาพไว้ให้ฝัน
ฉันจะอบอุ่นใจถ้าได้นึกถึงภาพแห่งความทรงจำ
ภาพของเธอและฉันที่นั่งเคียงกันใต้แสงของดวงดาว
มีมือข้างหนึ่งของเธอกุมมือฉันไว้
พร้อมกับกระซิบบอกหัวใจว่าเธอจะรักมั่น
ก็ทำให้ฉันไม่อาจลืมคืนและวัน
และสัญญาว่าความผูกพันจะคงมั่นตลอดกาล
22 มีนาคม 2545 10:19 น.
กาดาษ
คนดีเธอจะรู้บ้างไหม
ว่าฉันเองก็ปวดใจที่เห็นเธอสิ้นหวัง
แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำให้ใจเธอต้องพัง
แต่เธอก็ยังมีฉันที่พร้อมจะรับฟังเธออีกทั้งคน
ฉันรู้เวลานี้เธอรู้สึกเจ็บปวด
เพราะฉันก็เคยรวดร้าวมาแล้วกับเหตุการแบบเดียวกันนี้
ขอให้เธอฟังฉันบ้างจะได้ไหมสักนาที
เธอลองตั้งสติดี~ดีแล้วมองไปที่ฟ้าไกล
ตราบใดที่ฟ้ายังคงมีดวงตะวัน
เธอก็ยังสามารถสร้างฝันครั้งใหม่ได้
ความรักเป็นแค่ส่วนหนึ่งของจิตใจ
เมื่อผิดพลาดไปจึงไม่ใช่หมดใจไปทั้งดวง
จริงอยู่มันอาจจะไม่ใช่เรื่องง่าย~ง่าย
ที่จะทำให้ใจที่แหลกสลายกลับดีขึ้นมาใหม่
แต่ฉันจะเป็นคนหนึ่งที่ช่วยเธอประสานรอยร้าวในใจ
เพื่อเก็บเอาไว้รอรักครั้งใหม่ที่สดใสกว่าเดิม
22 มีนาคม 2545 10:19 น.
กาดาษ
วันนี้ฉันนั่งอยู่ในห้องเงียบๆ เพียงลำพัง
ไม่รู้ว่ากี่ครั้งแล้วที่ต้องจมอยู่กับความเงียบงันเช่นนี้
ใครจะรับรู้บ้างว่าการอยู่คนเดียวมันช่างโหดร้ายสิ้นดี
กว่าเวลาจะผ่านไปสักนาทีช่างเนิ่นนาน
จะมีใครบ้างไหม..ที่หัวใจยังมีพื้นที่ว่าง~ว่าง
พอที่จะให้ฉันคนซึ่งอ้างว้างจับจองบ้างจะได้ไหม
เหนื่อยล้าเต็มทีกับการที่ต้องอยู่อย่างไม่มีใคร
ขอแค่เศษความห่วงใยกับกำลังใจดี~ดี
เพียงเท่านี้ก็คงเพียงพอแล้วสำหรับคนอย่างฉัน
ไม่อยากคิดฝันให้ไกลเกินกว่านี้
ขอแค่คนหนึ่งที่ทำให้ใจได้รู้สึกดี
เพราะในตอนนี้..อยากจะมีใครที่ใจแคร์
22 มีนาคม 2545 10:19 น.
กาดาษ
ไม่ต้องคิดถึงฉันหรอก..คนดี
ขอแค่จำไว้ว่า..เธอยังมีฉัน
ที่ยังคิดถึง ยังห่วงใยเธอทุกวัน
และมีใจคงมั่นตลอดเวลา
เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว..คนดี
แค่เธอรับรู้ว่ายังมีคนห่วงหา
เมื่อยามที่เธอสุขใจ
จะมองอยู่ไกลๆ ด้วยสองตา
แต่เมื่อยามที่เธอล้า
ฉันจะมาช่วยซับน้ำตา..ข้างๆ เธอ
22 มีนาคม 2545 10:19 น.
กาดาษ
ในวันนี้อยากบอกว่า ฉันเสียใจ
ที่ทำให้อะไร-อะไรต้องจบลงแค่นี้
ปล่อยให้ยืดเยื้อก็คงไม่ทำให้อะไรดี
เพราะรักเราวันนี้ มันหมดสิ้นแล้วซึ่งเยื่อใย
ถ้าจะถามว่าใครคือคนผิด
คงต้องโทษที่ฟ้าลิขิตให้เป็นเช่นนี้
ให้เราพบกันรักกันอยู่ดี-ดี
แต่มาวันนี้กลับไม่มีแม้ความเข้าใจ
จึงต้องตัดสินใจให้แน่วแน่
ฝืนทนอย่างไรก็คงหมดทางแก้ไข
เพราะในวันนี้ใจเราต่างเปลี่ยนไป
จึงต้องตัดใจไปตามทางของแต่ละคน
หน้าส่วนตัว
777
