20 เมษายน 2545 11:16 น.
กาดาษ
มีดวงใจดวงหนึ่งซึ่งรักมาก
อยากจะฝากให้เธอดูแลและรักษา
แล้ววันหนึ่งฉันจะย้อนคืนกลับมา
หอบความคิดถึงซึ้งตรึงตรามาให้เธอ
แม้วันนี้สองเราต้องไกลห่าง
แต่ว่าใจบาง-บางจะมีเธออยู่เสมอ
มั่นใจเถอะนะว่าฉันจะไม่มีวันลืมเธอ
คนดีที่ยังดีเสมอในสายตา
20 เมษายน 2545 11:02 น.
กาดาษ
ที่ไม่มีน้ำตาใช่ว่าจะไม่เจ็บ
แต่ฉันต้องพยายามเก็บซ่อนมันเอาไว้
ไม่อยากใช้น้ำตาเรียกร้องให้เธอมาเห็นใจ
และไม่อยากให้ใครๆ มาเวทนา
อยากจะไปก็ไปได้เลย
ในเมื่อคนอย่างฉันเธอคงไม่เคยเห็นค่า
แล้วจะชักช้าทำไมให้มันเสียเวลา
หรือเธออยากจะเห็นน้ำตาของคนไร้ค่านักหรือไง
20 เมษายน 2545 11:02 น.
กาดาษ
ในวันนี้..ฉันอาจดูเหมือนคนอ่อนแอ
แต่เธอก็ไม่ต้องแกล้งทำเป็นแยแสฉันก็ได้
ไม่ต้องการหรอกนะความสงสารจากคนไม่จริงใจ
อยากไปไหนก็ไปไม่ต้องทำเป็นสนใจใยดี
ขอให้ฉันได้อยู่คนเดียวจะดีกว่า
เพราะฉันยังไม่อยากจะเห็นหน้าเธอตอนนี้
จะไปไหนก็รีบไปให้พ้น-พ้นกันเสียที
อย่ามาทำชักช้ารอรี..เดี๋ยวจะได้เห็นดีและอาจไม่ได้ไป
19 เมษายน 2545 12:43 น.
กาดาษ
ในวันนี้เธอคงรู้สึก..เจ็บปวดมาก
เธอจึงเขียนกลอนมาเพื่อลาจากกันแบบนี้
แต่ฉันอยากให้เธอคิดดูให้รอบคอบนะอีกที
ว่าการจากไปแบบนี้..เธอจะรู้สึกดีขึ้นหรือไง
การหนี..มันไม่ใช่ทางออก
ฉันก็แค่อยากบอกเธอเพียงเท่านี้
ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเธอนะคนดี
ถ้าเธอคิดว่ามันเป็นหนทางที่ดี..ก็ตามใจ
.......................................................
ชีวิตคนเราก็ต้องเจอกับความเจ็บปวด เสียใจ และผิดหวัง กันทุกคน
แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่า แต่ละคนจะทำอย่างไรเมื่อต้องเผชิญกับมัน...........
19 เมษายน 2545 10:19 น.
กาดาษ
ฉันมีกลอนมาให้เธอบทหนึ่ง
ไม่รู้ว่าเธออ่านแล้วจะรู้สึกซึ้งบ้างไหม
แต่ฉันก็แต่งมันออกมาจากความรู้สึกของหัวใจ
เพื่อส่งมาเป็นกำลังใจให้กับเธอคนดี
.
ในวันนี้ข้างกายเธออาจมีเพียงความว่างเปล่า
แต่เธอลองแหงนดูดาวที่พร่างพราวบนฟ้านั่นสิ
แล้วเธอจะได้เห็นความห่วงใยและกำลังใจดี-ดี
ที่ฉันคนนี้ฝากดาวทุกดวงที่มีไปให้เธอ..
หน้าส่วนตัว
729
