3 เมษายน 2545 11:45 น.
กาดาษ
หากวันนี้เธอรู้สึกอ่อนล้า
เธอลองมองกลับมาตรงนี้ได้ไหม
ที่ตรงนี้ยังคงมีความห่วงใย
และกำลังใจจากใครอีกคนนึง
ถึงวันนั้นเธอจะจากไปกับเขา
แต่ฉันก็ยังเฝ้าดูเธออยู่..รู้บ้างไหม
แม้ทำได้เพียงมองดูเธออยู่ไกลๆ
ฉันก็ยังภูมิใจที่ได้แอบส่งความห่วงใยให้เธอ
วันนี้เมื่อเขาคนนั้นของเธอจากไปแล้ว
และคงไม่มีวี่แววที่เขาจะกลับคืนมาใหม่
ขอให้เป็นฉันได้ไหม..คนที่จะคอยดูแลและปลอบใจ
ถึงฉันจะเป็นได้แค่คนคอยห่วงใยก็ยินดี
3 เมษายน 2545 11:45 น.
กาดาษ
ไม่อาจยับยั้งหัวใจตัวเองได้เลย
แม้เธอจะมองฉันแค่ผ่านเลยแต่ฉันก็ยังมีเธออยู่เสมอ
ถึงฉันจะไม่ใช่คนนั้นที่อยู่ในใจของเธอ
ก็ขอให้ฉันเป็นคนที่อยู่ข้าง-ข้างใจเธอก็แล้วกัน
ถึงแม้ฉันจะเป็นได้เพียงเท่านั้น..
แต่หัวใจก็ไม่คิดแปรผันหรือหวั่นไหว
คงมีสักวันที่ฉันซึ่งเป็นคนที่อยู่นอกใจ
จะได้เข้าไปอยู่ข้างในใจของเธอ..
3 เมษายน 2545 11:45 น.
กาดาษ
อยากจะระบายความในใจให้ใครๆ ได้รับรู้
ว่าทำไมใจฉันจึงเหงาหดหู่ และเหนื่อยล้า
จึงได้หยิบกระดาษขึ้นมาพร้อมกับปากกา
เพียงเพราะว่าจะเขียนทุกอย่างออกมาให้เธอเข้าใจ
แต่แล้วฉันก็ทำไม่ได้
พอนึกถึงอดีตขึ้นมาทีไรในใจมันรู้สึกอ่อนล้า
กระดาษแผ่นนั้นจึงมีเพียงร่องรอยแห่งน้ำตา
ยังไม่มีรอยปากกาแต่อย่างใด
3 เมษายน 2545 11:45 น.
กาดาษ
กาลเวลาหมุนผ่านก็นานแล้ว
แต่ว่าใจยังแน่แน่วไม่แปรผัน
ทุกวันคืนผ่านไปใจยังจำ
ไม่อาจทำให้ฉันนั้นลืมเธอ
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
สั้นไปนิดนะ..มะรุจะต่อว่าไงแย้วอ่ะนะ หุหุ
2 เมษายน 2545 18:14 น.
กาดาษ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา..
ฉันไม่เคยรู้ว่าเธอมีค่ามากแค่ไหน
แต่มาวันนี้เมื่อเธอกำลังจะจากไป
ฉันก็เริ่มรู้สึกได้ในทันที
ในใจมันไม่อยากให้เธอไป
แต่ไม่รู้จะใช้เหตุผลใดมาเหนี่ยวรั้งเธอคนนี้
ก็ที่ผ่านมาฉันไม่เคยทำให้เธอรู้สึกว่าดี
เพราะฉันคนนี้ไม่เคยใยดีไม่เคยใส่ใจ..
จึงทำได้เพียงส่งยิ้มให้กับเธอ
และพยายามกลั้นน้ำตาที่กำลังจะเอ่อไหล
ไปดีเถิดนะ..ฉันขออวยพรให้อย่างจริงใจ
และฉันคนนี้จะคอยเป็นกำลังใจให้กับเธอ
♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫
บางครั้ง ความผูกพันก่อตัวรวดเร็วเพียงแรกพบก็เกิด
ความผูกพันได้โดยไม่มีเหตุผล เหมือนเราเคยรู้จักกัน
มานานแสนนาน..
บางครั้งเราต้องใช้เวลายาวนานในการผูกพันกับสิ่งใดๆ
บางครั้งเราไม่รู้ตัวว่าเราเกิดความรักความผูกพันต่อสิ่ง
นั้นมากแค่ไหน..จนกว่าวันที่เราต้องจากกันหรือห่างไกล
กันไป
♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫