
เธอเป็นแค่คนผ่านมา.. ช่วยซับน้ำตาเวลาเหงา แล้วก็ผ่านไปไม่เหลือเงา ระหว่างเราจบลงตรงคำลา.. คงเป็นเพราะฉันมันอ่อนไหว เพราะเธอจากไปจึงเหว่าว้า หยาดน้ำที่เพิ่งแห้งหายไปจากตา ก็กลับไหลหลั่งมามากกว่าเดิม..

วันไหนมีเธออยู่ด้วย.. ฟ้าก็ดูสวยสดใส.. แต่เมื่อเธอห่างไกล เหมือนมีเมฆก้อนใหญ่เต็มฟ้า บรรยากาศก็ซบเซา.. อึมครึมหงอยเหงานักหนา ฟ้าไม่มีฝน..แต่คนมีน้ำตา ไหลมา รินมา สาเหตุเพราะว่า คิดถึง