18 มีนาคม 2553 19:56 น.
จะไม่เด็ด.
เจริญวัยยี่สิบเก้า พรรษา
สิบเอ็ดปีที่กา กบาทให้
ประชาธิปไตยว่า บานเบ่ง นักแล
พบแต่ทุจริตไซร้ แจกเบี้ยสินบน
คนจนหรือก็ไร้ ขัดขืน
ต้องกัดฟันกล้ำลืน รับไว้
เงินตราเปลี่ยนจุดยืน จนทั่ว
ตรวจสอบมิอาจได้ พ่ายแพ้อิทธิพล
ความหวังที่อยากได้ คนดี
ยังอยู่ในฤดี ทุกผู้
การเมืองผ่านนานปี หาใช่ ควรเลย
อ้างสิทธิตัวแทนสู้ เพื่อได้ประโยชน์ตน
ครั้นได้ประโยชน์เข้า เมื่อใด
ย่อมเก็บกินเรื่อยไป ไม่เว้น
นี่แหละที่หวั่นใจ ยิ่งนัก ไทยเอย
จะรอดพ้นหลีกเร้น เช่นนี้ ได้อย่างไร
ทบทวนก่อนเลือกตั้ง สักนิด
ผิดเพราะทุจริต แรกแล้ว
โยนผ่านต่อสภาผิด โมฆะ จริงเฮย
อำนาจเกิดมิแคล้ว เพราะอ้างสอสอ
.แบบว่า..ไม่รู้สิ..เครียดอย่างหนัก..แต่งกลอนก้ไม่ค่อยออก...ใครก็ได้ช่วยที
ภาพจาก..http://www.minisaturdays.com/images/awb_image1411255223223.jpg
16 มีนาคม 2553 12:09 น.
จะไม่เด็ด.
ทุกทางเลือกมีไว้ให้ขบคิด
เลือกทางผิดคิดมากจนปวดหัว
ผิดทางเลือกจงจำอย่าถลำตัว
หากไม่ชัวร์...อย่าเร่งรัดตัดสินใจ
เผื่อทางออกเอาไว้ในทางเลือก
จึงไม่กระเสือกกระสนออกหนใหน
อีกทางออกต้องชัดแจ้งทุกแห่งไป
เมื่อมั่นใจว่ามั่นคง...ลงมือทำ
อย่าเสียใจในทางที่ได้เลือก
แม้จนเฮือกสุดท้าย..ทุกข์กลายกล้ำ
เปลี่ยนวิกฤติเป็นโอกาส..วาดลำนำ
คติประจำ..คบไว้ไม่เสียหาย
วัฏจักรสิ่งทั้งหลายคล้ายดั่งคลื่น
สูงสุดคืนสู่สามัญ..เหมือนฝันสลาย
แล้วสิ่งใดเป็นดัชนีชี้บั้นปลาย
ความแพ้พ่าย..หรือ..ชัยชนะ..หละผองชน!
..แบบว่า
15 มีนาคม 2553 10:16 น.
จะไม่เด็ด.
ถ้อยกวีเถลิงลีลาภาษาสุด-
จะคิดขุดคำเปรียบเทียบให้เห็น-
ด้วยบริบทกล่าวอ้างอย่างที่เป็น-
ไปล่วงเข่นข่มเหง...มิเกรงใคร
ที่สมอ้างเรื่อยไปไม่ตรองคิด
ถึงถูกผิดของภาษาน่าสงสัย
คำสบถหยาบคายควรหรือไร
มาเร่งร่าย..รูปรสเป็นบทกลอน
อย่ายื้อยุดฉุดลงตรงความคิด
อย่าอ้างสิทธิ์เกินไปไม่ผันผ่อน
อย่าผลักไสด้วยรูปคำถลำตอน
อย่าสุมร้อนด้วยไฟ..ไพล่รจนา
เมื่อลูกหลานมาประมวลมวลความคิด
จะพินิจจากส่วนใดใคร่ศึกษา
กวีประกาศกู่ร้องคะนองวิชา
เสมือนปิดตา..หมดสิ้น..วรรณศิลป์ไทย
..แบบว่า..ชีวิตมันเศร้า
13 มีนาคม 2553 14:38 น.
จะไม่เด็ด.
ความแพ้พ่ายใช่เพิ่งจะเริ่มเกิด
ความเป็นเลิศใช่ว่าอยู่นานโข
ความเป็นไปสภาวะอกาลิโก
ตั้งแต่โบราณมา..ว่าจริงแท้
ความแพ้พ่ายใช่เพิ่งจะประสบ
กลการรบเลิศล้ำยังถลำแพ้
ชัยชนะจากคาวเปื้อนสะเทือนแด
ผ่านพ้นแค่..ประวัติศาสตร์..ที่อาจจะเป็น
อย่าร้อนรนทนท้อต่อการแพ้
รู้เพียงแต่...มีศรัทธาอย่าหลบเร้น
รู้สิ่งใดผิดถูกผูกประเด็น
อย่าว่างเว้นศีลธรรม..โปรดยำเกรง
หากที่สุดความหวังเธอพังพ่าย
อย่ามัวไปโทษฟ้าว่าข่มเหง
ขอโทษนั้นตกอยู่ที่ฉันเอง
เพราะมัวบรรเลงเพลงกวี..เสียดสีกัน
...แบบว่า
12 มีนาคม 2553 18:17 น.
จะไม่เด็ด.
ในใต้หล้าเหลือฝันวันเก่าเก่า
กาลนานเนาว์เนิ่นไปให้กลายหาย
เพียงเสียงใจร่ำร้องฟ้องหน่ายกาย
ดั่งพังพ่ายหรือไรระหว่างทาง.......(จะไม่เด็ด)
ห่วงตะวัน วันเลื่อน เคลื่อนลาจาก-
ใจห่วงมาก มากล้น ที่ทนห่าง-
ไกลจากฟ้า ฟ้าจวน จะครวญคราง-
ครวญฝันค้าง ค้างคืน ตื่นเดียวดาย.......(ลมแปรแขมร์เลอ)
ตะวันเดียว เกี่ยวใจ ใด้ร่วมอยู่
ดูร่มเย็น เป็นผู้ ร่วมอาศัย
ไร้อาศรม ห่มฟ้า คราเหงาใจ
ใคร่แหงนจอง ครองได้ ดั่งดาวเดือน......(จอมปราชญ์แดนอาคเนย์)
ลองลัดล่องโลดลิ่วลู่ลมแล่น
ขอควงแขนคู่เคียงข้ามคอยเขื่อน
เรารุดเร่งรอนแรมร่างร้างเรือน
ดาษดาวเดือนเดียวดุจดังด้าวดิน......(ลมแปรแขมร์เลอ)
ถวิลคงมั่นฝันพบสยบอยู่
อยู่สยบพบฝันมั่นคงถวิล
จำระลึกผนึกลงตรงฟ้าดิน
ดินฟ้าตรงลงผนึกระลึกจำ....(จะไม่เด็ด)
รักแรกเจอสยบเธอเพียงตาสบ
สายตาพบถึงสยบจูบรูปร่ำ
ถ้อยคำรักคราหนึ่งยังซึ้งคำ
คอยส่งย้ำนำคราวเราคิดถึง.....(จอมปราชญ์แดนอาคเนย์)
...แบบว่า..
ฟังเพลงที่นี่...http://music.truelife.com/player/song/20100208113815705424/
หน้าส่วนตัว
1455
