ตกต่าเปิ้นเป๋นดีใค่หัวตกต๋าตั๋วเป๋นดีไข้ไห้ คนเราเมื่อเห็นคนอื่นประสบเคราะห์กรรม เจอเหตุการณ์ร้ายต่างๆ มักจะเฉยชาไม่เดือดเนื้อร้อนใจเลย บางทียังหัวเราะเยาะ เห็นเป็นเรื่องชวนหัวด้วยซ้ำยามเมื่อตนเองเจอเหตุเช่นนั้นบ้าง ก็จะรู้สึกตัวหาทางออกไม่ได้ มืดแปดด้านและอยากร้องไห้ เป็นลักษณะนิสัยที่ไม่ดี นอกจากไม่มีจิตใจเมตตาธรรมต่อกันแล้ว ยังเป็นคนใจจืดใจดำไม่รู้จักเห็นอกเห็นใจผู้ที่ประสบภัยต่างๆ เป็น คนตระหนี่ ไม่รู้จักการให้ปันและเสียสละ หากสังคมใดมีคนเช่นนี้ มากๆ สังคมจะไม่มีความสุข เป็นสังคมที่ไร้น้ำใจ ไม่มีการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน อยู่แบบตัวใครตัวมัน สุภาษิตนี้ให้คติสอนใจว