5 สิงหาคม 2547 00:24 น.
..ยาสีฟัน..
ฟังตอนเรียกแถว แถวตอนเรียงห้า หันหน้าหาข้าพเจ้า
เร็ว-เร็วเข้าพวกเรารีบ-รีบเข้า...มาเข้าแถวตอนเรียงห้า
วิ่งมาเรียงกัน แล้วนับ หนึ่ง..สอง..สาม..สี่..ห้า..
ไอ้หยา..ลืมร้อง แฮ่.. โดนแน่..ครูฝึกเลยสั่ง หมอบ
ทำไม-ทำไมบอกแล้วจัดแถวแล้วร้องมาซิ...แฮ่..น่ะ
ครับผมสั่งแล้วจะจำครับ...แต่ลืมทุกรอบ..(อิอิ)
เอาลุก ช้า-ช้าเอาอีกแล้วโดนแน่-แน่.. หมอบ
เอาอีกรอบมันไม่สนุกนะครูฝึก..แต่ต้องโดน..เฮ้ย..
เอาเลย-เอาเลย วิดพื้น5..เร็ว เราตอบห้าครั้ง
เอาพวกเรารวมพลัง..ห้าครั้งทำให้ดีกว่าที่เคย
ทำแล้วนับ หนึ่ง..สอง..สาม..สี่..ห้า.. เสร็จแล้วลุกเลย
ไม่ยืนเฉย..ครูส่งไงเราทำนั้น..อย่านอนใจ...เดี๋ยวจะโดน
ทำ-ทำไป..ผ่าน-ผ่านไปก็แบบ-แบบนี้ล่ะ...
มันถึงเวลาบ่าย5แล้วล่ะ..พวกเราคิด ไชโย..มันไม่หนักที่เราโดน
แต่ลองกลับคิด..แล้วนึกดู..เวลาที่ผ่านไป..รอนได้อย่างโชคโชน
ที่เราโดนแบบนี้ก็เพื่อชาติไทยเราอยู่ได้ อย่างมั่นคง
**ขอโทษด้วยนะวันนี้ นาย งานเยอะมากเลยหาเวลามาแต่งได้แค่นี้ล่ะ...สั่นไปหน่อยนะ...แต่อยากจะลงอะ...อิอิ**
27 กรกฎาคม 2547 04:14 น.
..ยาสีฟัน..
ดึกแล้วจะนอนก็นอนไม่หลับ
เฝ้านับเร่งวันและเวลาให้ผ่านไป
ไม่รู้ว่ามันจะนานอีกแค่ไหน
ความสดใสของนายจะกลับมา...
นายได้แต่รอ-รอ-รอและรอ
คำว่าท้อสำหรับนายก็มีน้า
แต่ยังไงนายก็จะสู่หัวชนฝา
เพื่อเราสองกลับมาเป็นคนเก่า..
นายยอมทำทุกอย่างนั้นเพื่อเธอ...
ที่ได้เพ้อส่งข้อความไปนั้นก็ของเรา...
ส่งให้ด้วยใจรัก..แล้วเธอได้อ่านบ้างรึเปล่า....
ฉันก็จะเฝ้าส่งไปให้ทุกคืนวัน.....
แม้นว่ามันจะเป็นคำน่าเบื่อ..
ก็เมื่อเปิดอ่านก็ขอให้เธอสุขขียามหลับฝัน..
หรือไม่งันก็คงด้วยเพราะเป็นหวงพลัน..
เป็นสำคัญให้เธอมีความสุขก็...O.K.
22 กรกฎาคม 2547 18:11 น.
..ยาสีฟัน..
คนเจ็บช้ำระทมใจด้วยความรัก...
เขาประจักษ์รักนี้ดีไฉน..
แม้นรักนั้นจะเต็มเปี่ยมด้วยหัวใจ..
ไม่มีใครรักจริงอย่างแน่นอน...
ฉันคนหนึ่งที่เหน็ดเหนื่อยจากรักนี้..
ฉันก็มี..จิตใจ...จะพักผ่อน..
แม้นพักรักครั้งนี้จะไม่ใช่การหลับนอน..
ฉันจะพักผ่อนจิตใจไม่รักใคร...
เรื่องของเราคือเรื่องจากคนที่รักเดียว..
ที่ทำใจเราต้องหดเหี่ยว..ไม่รู้เรื่องไฉนไหน..
เราผิดโดย..ไม่รู้ต้นตอก็รับไป..
ทำอะไร..ไม่ได้เลย..โอ้ตัวเรา..
เราก็เลยเจ็บช้ำเพราะจำใจ..
จะกลับไปเป็นอย่างเก่าไม่ได้เลยนั่งเศร้า..
คิด-คิดดู..คิด-คิดอยู่..ในความเหงา..
โทษตัวเราทำผิดไป..ใครจะช่วย..
เฮ้ย..นายไม่รู้ว่าจะแต่งต่อว่าไงดี...
ขอให้คุณพี่-พี่ช่วยนายด้วย..
ที่นายแต่งมาทั้งหมดมันคงห่วย..
เพราะตัวซวยอย่างนายมันไม่ดี..
ขอโทษ-ขอโทษนะที่รบกวน...
ที่มาชวนพี่-พี่ให้นั่งฟัง..ขอโทษที
นายไม่อยากพูดในสิ่งที่นายว่าไม่ดี
ขอโทษทีที่ไม่ได้เล้าเรื่องนั้นให้ฟัง..
ขอให้พี่-พี่ได้รับรู้ว่านายเจ็บ..
และนายเข็ดเพราะเรื่องที่รักมันฝัง..
ฝังไว้ในใจนายคนนี้.ทำชีวิตนายเกือบพัง..
ไม่รู้ทำไมนายยังรักเค้าอยู่ได้...
ทั้งๆที่นายเรื่องนี้ทำนายเกือบเสียคนไปแล้ว...
21 กรกฎาคม 2547 23:28 น.
..ยาสีฟัน..
หยุดเหอะเพื่อนขอร้องหยุดได้ไหม..
เธอจะยุใคร..คนใด...มาให้ฉัน..
เธอยุไป..ยังไง...ก็เท่านั้น..
ก็ตัวฉันหยุดแล้วเรื่องรักนี้...
เธอคือเพื่อนคนดีที่ฉันรัก..
ฉันจึงทัก..บอกเพื่อน..อย่างดี-ดี..
อย่าให้ใช้..คำพูด..โดยทุบตี..
คนดี-ดี..อย่างเธอ..ควรบอกไป..
ฉันก็มีคนดีที่ฉันรัก..เขาอยู่ในกระเป๋า..
ฉันยังเฝ้า..ยังคอย..มิห่างไกล..
ฉันเลยมาอยากยุ่งกับคนไหน..
ก็ใจฉันนั้นมีเค้าอยู่คนเดียว...
แม้นว่าเธอรู้เรื่องสองเราที่โกรธกัน..
ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังรอเค้าคนเดียว..
แม้นตอนนี้ฉันยังต้องคอยด้วยใจที่หดเหี่ยว..
แต่รับรองได้ใจฉันไม่เที่ยวไปจีบใคร...
ขอบคุณเพื่อนเรารู้แกหวังดี....แต่ไม่เป็นไร...เรายังเป็นคนเดิม..
9 กรกฎาคม 2547 14:46 น.
..ยาสีฟัน..
คนดีที่แสนเลว..
เหมือนตกอยู่ในหุบเหว..แห่งความเศร้า..
อยู่เพียงคนเดียว..กับความมืดที่แสนเหงา..
อยู่ในความมือ..อย่างเปล่าเปลี่ยว..หดเหี่ยวใจ..
คนดีที่แสนเลว..
ยังนอนคิดว่าเรากลายเป็นคนเลวได้ยังไง..
อยู่ดี-ดีเรากลายเป็นคนเลว..มันปวดใจ..
รู้ตัวไป..ตอนนี้มันคงสายไปแล้วใช่ไหม..
คนดีที่แสนเลว..
บอกได้เลยในหุบเหวแห่งนี้..ทำให้ปวดใจ..
อยากกลับใจเป็นคนดีอีกครั้งจะได้ไหม..
เธอจะให้โอกาส..คนนี้บ้างจะได้ไหม...
คนดีที่แสนเลว..
ฉันเป็นคนเลวที่เคยทำผิด..ฉันรับผิด..ฉันกลับใจ
ยอมแล้วคนเลวคนนี้จะกลับใจ...จะให้ทำไง
บอกได้ไหม..ฉันกลายเป็นคนเลวได้อย่างไง...