9 มิถุนายน 2547 04:55 น.
..ยาสีฟัน..
ก็คนมันกวนตีนนิ..จะทำไม
ไม่มีไรทำหาเรื่องกวน-กวนไป
คงเป็นไปแบบนี้จะเป็นไง
คงจะไม่หนักหัวใคร..ก็อยากทำ
ไม่ได้ทำร้ายใครกันซักหน่อย
ก็ค่อย-ค่อยหาเรื่องกวน-กวนไป..ฉันจะทำ
แต่งกลอนแบบนี้ใช่ระยำ
ก็อยากทำอยากให้อ่าน..มีไรมะ
ใครไม่อ่านฉันไม่ว่า..หาเรื่องอีกแล้ว
ไม่ใช่แมวที่อ่านไม่รู้เรื่อง..น่ะ
หรือเป็นหมาที่ฟังไม่เข้าใจละ
คงจะไล้ไปให้ไกล..ถ้าไม่รู้เรื่อง..ไอ้พวกหมา
ถ้ามาเจอขาใหญ่ขอโทษด้วย
ดวงมันซวยครานี้เป็นแน่นัก..ที่เจอมา
คำว่าหมาคงกลับเป็นตัวฉันแน่..ผมเป็นหมา...(พูดเล่น)
คงจะมาหาเรื่องแค่นี้พอ...
ใครจะรอเวลาหาเรื่องในตอนอื่น
คงต้องตื่นมาฟัง...แล้วแต่รอ
ก็พอใจตอนไหน..จะเขียนให้..แต่ต้องรอ
ไอ้หัวหมออย่างฉันจะด่าคน...
9 มิถุนายน 2547 03:56 น.
..ยาสีฟัน..
เธอเห็นฉันเป็นคนแบบนี้หรือ
ก็ฉันคือคนน่ารำคานที่สุดที่เธอเจอ
ฉันคงเพ้อทำไป..ก็ฉันนั้นรักเธอ
เธอคงไม่อยากเจอฉันแน่นัก
แม้นจะพักอยู่ตอนนี้คงมิมีใคร
คิดห่วงใย..เมื่อยามเรา..ไปนอนพัก
คนที่รักเค้ารำคาน..ถ้าไปที่เปลี่ยว..ขอให้โจรลัก
ไม่ต้องยักกลับมาเลยยิ่งดี
มีคนบอก-บอกมาหลายคนแล้วนะ..
แล้วเธอล่ะ..ไหนบอกว่า..ชอบบอกเองอยู่ทุกที
แล้วทำไมยังมีที่ฝากเพื่อนมาบอกฉัน..มันไม่ดี
แต่เรื่องนี้ไม่มีใครบอก..ต้องยอกย้อนถาม..กว่าจะได้
ไม่ต้องไปว่าใคร..ว่าเรามาเลยตามสบาย..
เพื่อนเค้าคงไม่หมาย..ให้ฉันรู้นั้นหาไม่
ถ้าจะไปว่าเพื่อน..โทษฉันเลย..ตอนนี้นั้นก็ได้
ไม่ต้องไปหาเพื่อนที่เค้าบอก..เลยคนดี
เอาง่าย-ง่ายวันก่อนตอนมีเรื่องใครละบอก
ไม่มีนอกไม่มีในใครก็รู้..คงรู้ดี
แม่คนดี..ว่าฉัน..ฉันไม่แคร์..ถ้าแม่ตี
ฉันคงมีเรื่องทำให้แม่ไม่สบายใจ..
ขอโทษด้วยที่ตรงกับชีวิตใคร
คนเศร้าใจก็อย่างนี้ละถมไป
คนไหน-ไหน..คงหาเรื่องได้ทั่วไป
ไม่มีอะไรละเล่าแล้ว..ขอไปนอน
ไม่มีใครบอกฉันก็รู้ด้วยตนเอง
คงไม่มีนักเลงคนไหนบอก..ที่ปากบอน
คงจะฝันมันมาบอก..ตอนหลับนอน
ฉันคงวรหาเรื่องนั้นไปเอง..
8 มิถุนายน 2547 20:38 น.
..ยาสีฟัน..
หาอะไรระบายอารมณ์นั้นหายาก
แต่มันอยากจะทำใจให้สบาย..กว่าที่เป็น
เดิน-เดินเห็น..สิ่งที่ดีน่าสนใจ...มันไม่เด่น
แต่มันคงเป็นสิ่งสุดท้ายที่จะคิดจะทำมัน
ก็ลองจับลองยกลองดมดู..มือมันคัน
คงต้องมีซักวันไม่รู้จะคืนหรือวัน..ที่จะได้ใช้มัน
ลองนอนหลับกลับคิดดูอีกในฝัน
เพียงแค่วันไม่ดีที่ผ่านมา..เดี๋ยวก็ผ่านไป
แต่ในใจมันคิดมากไม่รู้ทำไม..
คิดเรื่องใครไม่คิดคิดเรื่องเธอ..เพราะอะไร
เม้นเธอไปคิดทำใจ..ไม่รู้จะได้หรือไม่
ถ้ามันไม่คงได้ใช้มันเป็นแน่แท้
คนมันแพ้มันใครแลเห็นคงน่าอับอาย
แล้วมันคงไม่คิดขายใจให้กลับใคร..ไม่เชื่อก็ลองแล
ถ้าเราแพ้เราทำไปคนที่จะเสียใจก็คือแม่
มันก็คงแล้วแต่ใจเรานั้นละใช่
เฮ้ยไม่อยากพูดถึงมันอีก..งั้นเดี๋ยวมา
ไปหาอะไรมาเช็ดมันจะดีกว่า..เฮ้ยลำบากใจ
เช็ดไปคิดไป..คิดจะใช่..ยังมีน่าคิดออกไปได้..
ขนาดทำใจไปแล้วนะว่าจะไม่ใช่มัน..
เอานี้ดีว่า..จะคิดไง..ก็ให้มันคิดไปเลยก็แล้วกัน
ไม่ว่ามันจะเอาไปฝันก็ตามใจ..ที่อยากจะฝัน
นั้นถ้ามันฝัน..มันยืนยันที่จะใช่ก็ตามใจเรื่องของมัน
แต่ตัวฉันถ้าได้ใช่มันไปเลยก็คงดี
ของมันมีอยู่แล้วไม่ต้องไปหาไหน..มันอยู่ตรงนี้
ของมันดีไม่ดีเราไม่รู้เราใช่ตามที่มี
ของแบบนี้คงเป็นของมีคมทั้งสองทาง..นั้นละอันนี้
มันคงดีถ้าอยู่กับคนดี-ดี..เค้าใช่เป็น
แต่ตอนนี้มันอยู่ในมือคนอย่างฉัน
ฉันจะใช่มันให้ดีได้ไม่ได้เดี๋ยวก็เห็น..
วันต่อไปถ้าอ่านหนังสือพิมพ์เธอคงเห็น
มันคงเป็นข่าวน่าหนึ่งอย่างแน่นอน..
ฉันคนนี้คงได้นอนหลับอย่าเต็มที่
คงไม่มี-ไม่มีใครกวนใจฉัน..อย่างที่เธอได้ขอพร
ฉันขอนอนให้เต็มอิ่มไม่มีใครยุ้ง...คงไม่มีใครมือบอน
เปิดแผงกันนอนข้างฉัน...เป็นงั้นไป..
ก็ใครจะกล้ามานอนข้างคนดัง..
ออกข่าวแลัวยัง..ไม่มีใครกล้า..เข้าใกล้
ไม่เชื่อลองอ่านหนังสือพิมพ์ไป..อยู่หน้า1ไง
ก็ข่าวนั้นไงที่บอกว่า.. เด็ก15-16คิดว่าลูกปืนเป็นลูกอม..
เมื่อถึงตอนนั้นเธอคงดีใจ..
ทำไงไม่ได้..เลยเต้นหลังงานศพ..ในเดือนเมษายน
เธอทำไงไปไม่ได้..ไม่มีแม้นการขืนขม
ไม่ต้องมาอมยิ้มเลยนะ..ก็ไม่แน่ฉันทำจริง..
6 มิถุนายน 2547 23:16 น.
..ยาสีฟัน..
วันนี้เราเป็นอะไรไป..ทำไมไม่เหมือนก่อน
ไม่ได้นอนมาหลายวันหรือยังไง
อยู่-อยู่ไปทำไมมันเหงามาก-มันเหงาใจ
เพราะอะไร..หาดเธอไปอย่างนั้นหรือ
ก็หยุดทัก-หยุดทายมาสองวัน
ต้องกัดฟัน-ต้องทำใจ..ทำได้จะปรบมือ
ที่ทำไปใครเพราะรักใครใช่ข่าวลือ
ก็เราคือคนที่รักเธอ..แต่ยังต้องทำใจ
เพราะอะไรทำไม่ต้องทำใจ
ก็ฉันไงทำผิดไปกวนเธอ..นั้นล่ะใช่
แต่เธอให้โอกาสฉันแก้ตัว..ฉันแก้ไข
ฉันทำใจแก้ไขมันนั้นใช่ยาก
ที่เราทำแค่กลับเป็นคนเก่าให้เธอดู
ให้เธอรู้ว่าฉันทำไม่ไม่ลำบาก
มันไม่ลำบากที่ฉันทำมันไม่ยาก
ของง่าย-ง่ายแค่ฉันลากความคิดเดิมที่ติดมา
ไม่มีอะไรทำจำแต่งกลอนไว้ดูเล่น
เพื่อให้เป็นกำลังใจ..อย่างที่หา
เพื่อได้มาเล่าให้ฟัง..เรียก-เรียกมา
ฉันจะหาเรื่องเล่าให้ฟังแล้วจงมาฟัง
ตอนต่อไปคงจะเป็นเรื่องเล่าของฉันนะ
เธอคงจะมานั่งฟังด้วยก็ได้..อย่าหันหลัง
จงนั่งฟังเรื่องเก่า-เก่าที่แล้วมา..นะมาฟัง
คงไม่พัง..ถ้ามาฟัง..ฉันนั่งเล่าเรื่องสองเรา
6 มิถุนายน 2547 19:58 น.
..ยาสีฟัน..
เราทำใจไม่ทักเธอใช่ว่าจะไม่รัก
เพียงแค่อยากพักเติมรักให้มันเต็ม
คงเป็นได้อย่างในวันนี้ที่เธอเห็น
ฉันคงเป็นคล้ายรถหมดน้ำมัน
วันนี้ที่เราเคยได้มองน่ากัน
เหมือนรถมันเดินทางมาหลายวัน
ไม่หยุดพักไม่มีเลย..เติมน้ำมัน
มันต้องพักนอนหลับฝันเติมน้ำมัน กันบ้างนะ
กลัวสองเราอดเดิมทางเพราะเครื่องพัง
เต็มหรือยังที่เติมรักเติมน้ำมัน..เต็มยังละ
ถ้าเต็มแล้วฉันจะเดินทางต่อนะ
ยังเลยค่ะเธอคงตอบกับฉันมา
ตอนนี้ราคาคงน้ำมันแพง
เหมือนแรงรักที่ให้เธอมีมากนัก..ไม่ขึ้นราคา
เพียงหยุดพักมาหนึ่งวันเหมือนเติมน้ำมัน..ล้นออกมา
มีถังมาอยู่หลังรถเก็บได้อีก
ขอบอกไว้ก่อนที่ไม่ทักหลายวัน..
ใช่ว่ามันจะหมดรัก..แต่กลับรักนี้มันติดปีก
เธอคงหาต้องทางหลีก..ยังต้องระวังอีก
ก็ติดปีกรักนี้บินได้เร็ว..
หน้าส่วนตัว
1491
