21 ตุลาคม 2549 16:56 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
ตอนนี้จะเป็นอย่างไร
ทุกข์ สุขแค่ไหนใจเป็นห่วง
จากบ้านอยู่ไกลถึงเมืองหลวง
ยังคอยห่วงคิดถึงทุกคนที่บ้านเรา
22 กันยายน 2543
21 ตุลาคม 2549 16:51 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
ฉันเหนื่อยอ่อนล้า..............ไร้เรี่ยวแรง
ฉันหิว..............................ไม่มีอาหารและน้ำ ตกถึงท้อง
ฉันกระหาย......................แสบไส้กิ่ว จนท้องร้อง
ฉันศรัทธา....พระองค์(อัลลอฮ์)ผู้ทรงอภิบาลเหนือสรรพสิ่ง
ถือศีล-อด รอมาฎอน คือ บททดสอบความอดทนและศรัทธา
21 ตุลาคม 2549 16:39 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
แสงแดดเล็ดลอดจากกิ่งยาง ลมพัดใบยางพลิ้ว ไหวเอน ล้อลม อ่อนไหว
ขณะฉันไกวเปล นอนเอกเขนกในสวนยางพารา
มองดูเลือดสีขาวน้ำนม หยดหลั่งไหลจากลำต้น
ทีละหยด ทีละหยด ลงในกะลารองรับน้ำยาง
เลือดสีขาวจากยางพารา กลั่นเป็นเลือดสีแดงสูบฉีดร่างกายหมุนเวียน
อยู่ในร่างกายฉัน รวมกันเป็นหนึ่งเดียว
ตั้งแต่เกิดมา จากทารก,เด็กเล็ก,เติบโตเป็นคนขึ้นมาได้
แม่ พ่อ กรีดยางพาราเลี้งดูฉันมา
21 ตุลาคม 2549 16:23 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
เหม่อมองท้องฟ้าราตรีเมืองหลวง
ใจคิดห่วงถึงฝันในวันข้างหน้า
ย้อนมองตึกสูงมีแต่แสงยั่วตา
ทำไมท้องฟ้าถึงมีดาวอยู่นิดเดียว
23 มิถุนายน 2543
20 ตุลาคม 2549 18:30 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
ประชาธิปไตยที่แท้จริงไม่เคยรู้ว่าเคยมีอยู่กับการเมืองไทยหรือไม่
อำนาจเป็นของประชาชน โดยประชาชน และเพื่อประชาชน
ประชาธิปไตยที่คล้ายเป็นเพียงแค่นามธรรม มากกว่า รูปธรรม
ฉันไม่เคยมองเห็นประชาธิปไตยเที่ยงแท้ในประเทศไทย
ถึงแม้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร,วุฒิสภา มาจากการเลือกตั้งจากประชาชน
แม้ รัฐบาล คือเสียงข้างมากจากการเลือกตั้งโดยประชาชน
เลือกตั้งครั้งแล้วครั้งเล่าผลสุดท้ายอำนาจอธิปไตยนั้นไปเป็นของใคร
ประชาชนไม่เคยรู้เรื่องราว รัฐบาล,รัฐมนตรีแต่ละสมัยไม่เคยโปร่งใส
รัฐธรรมนูญฉบับแล้วฉบับเล่าถูกฉ๊กทิ้งด้วยเหตุเพราะยังมีช่องโหว่
รัฐธรรมนูญฉบับประชาชนถูกเขวี้ยงทิ้งเพราะยังมีช่องทางคอรัปชั่น,คดโกงกินบ้านเมืองทำมาหากินบนหลังคนของเหล่ารัฐมนตรีเกือบทุกยุคสมัย และอย่างยิ่งรัฐมนตรีคณะรัฐบาลที่เพิ่งผ่านพ้นไป
ที่สุดประชาธิปไตยถูกพรากไปด้วยคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ด้วยการรัฐประหารโดยกองทัพทหาร
เหตุผลเพื่อเยียวยาสร้างความสมานฉันท์,แก้ปัญหา3จังหวัดชายแดนใต้
หากมองจากบางมุม ดูเหมือนมันจะเป็นทางออกแก้ปัญหาที่ดีที่สุด
เพราะสังคมไทยแหลกเหลวเน่าเฝะเต็มที
ต้องการการกอบกู้สังคมคืนมาจากความห่วยแตก
หากมองจากอีกบางมุม อำนาจอธิปไตยของประชาชนกลับคืนไปตกอยู่ในมือใคร
กฏอัยการศึก,รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว,การร่างรัฐธรรมนูญใหม่ก็เรียกไม่ได้ว่า
เป็นรัฐธรรมนูญฉบับประชาชน ยังเป็นข้อกังขา
นายกรัฐมนตรี,คณะรัฐมนตรี,สภานิตืบัญญัติ,คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ
เกิดมาอย่างเฉพาะกิจ ..เป็นเพียงความหวังเล็กๆ
การเดินทางกลางอุโมงค์มืดของประเทศไทย คล้ายการมองเห็นแสงสว่างเล็กๆ..จากปลายอุโมงค์อย่างมีความหวัง....................
เพียงแต่.....ระยะทางการเดินทางของแสงจากปลายอุโมงค์กี่ล้านปีแสงเท่านั้นเอง
16 ตุลาคม 2549