22 ตุลาคม 2549 17:14 น.

เด็กทุ่งนา.เงาของวันวาน

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

ฝนตกหนักมาอีกครั้ง............

ฉันนั่งอยู่ตรงชานเรือนบ้าน.............

เหม่อมองออกไปข้างหน้า...............

กลางทุ่งนาสีเขียว.แตกยอดงอกงามอาณาเขตกว้างไกล.......................

ท้องทุ่งนาแห่งนี้มีปลาชุกชุม...............

เด็กๆวิ่งเล่นบนคันนา.หยอกกระเซ้าเหย้าแหย่กันเล่น.........

ถือคันเบ็ดจำนวนหนึ่ง..ขุดไส้เดือนดินเกี่ยวเบ็ดล่อเหยื่อ........

ปักตรงคันนา,มุมคันนา ตามทำเลที่เหมาะสม และปลาชุกชุม....

เย็บอวนตาถี่ดักปลาซิว,กุ้งนาง ตรงช่องน้ำระหว่างนาแต่ละผืน........



      ..เด็กเหล่านั้น.คล้ายเงาแห่งวันวานของฉัน................

ฉัน ยิ้มคิดถึงความหลัง................................				
22 ตุลาคม 2549 16:59 น.

เศษ

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

ฉัน  คือ เศษของเศษของเศษของเศษของเศษของเศษของฝุ่น


       ฉัน เป็นเพียงเศษของเศษของเศษของเศษของเศษของธุลี


       ฉัน คือ เศษของเศษของเศษของเศษของเศษของเศษของกรวด


        ฉันเป็นเพียงแค่เศษของเศษของเศษของเศษของเศษของหิน


        ฉัน คือ เศษของเศษของเศษของเศษของเศษของเศษของดิน


        ฉันเป็นเพียงแค่เศษของเศษของเศษของเศษของเศษของทราย				
22 ตุลาคม 2549 16:08 น.

สายฝนสาดกระเซ็น.คำราม

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

ในคืนที่ไม่มีแสงดาว....................

 ไม่มีแสงพร่างพราวจากดวงจันทร์.......................

  มีเมฆฝนเข้ามากั้น..หันไปทางไหนไม่มีใคร.........

  มองขึ้นไปบนท้องฟ้า..ไกลลิบตาก็สุดจะเหงาได้........

  ฝนเม็ดใหญ่โตตกมาหนักเบาไม่อ่อนไหว..คละเคล้าเสียงฟ้าคำราม.......

  สายฝนสาดตรงใบหน้า..เสียงฝนฟ้าน่าเกรงขาม.........

  ตื่นตกใจด้วยเสียงฟ้าคำราม.....ยามนี้ไม่มีใครข้างกาย........

  จุดเทียนสาดแสงสว่างส่องกลางสายฝน..ส่องหนทางให้เห็นที่หมาย..........

  นึกหรือว่าจะติดและสว่าง........อาศัยเดินทางตามไหวพริบ.........

  ค่อยๆเดินก้าวไปย่ำย่างกราย....ฝนสาดสายกระเซ็นเข้าตาไม่เป็นไร................



                           24  พฤศจิกายน 2543				
22 ตุลาคม 2549 15:40 น.

กีตาร์ตัวเก่า

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

กีตาร์ตัวเก่า สะพายเป้ใบเก่า...ย่ำเดินไปบนถนน

 เจอผู้คนสับสนวุ่นวาย....................แต่ใจนั้นเหงาเหลือเกิน

 ออกเดินไปโดยไม่มีจุดหมาย..........มีร่างกายและวิญญาณเปล่าๆ

 แสวงหาบันทึกเรื่องราว.............เพื่อเก็บมาเป็นประสบการณ์ชีวิต

 ฉันรู้ว่าเจ็บที่ผ่านมา..............แต่ฉันยังเสาะหาต่อไป

 พร้อมจะก้าวเดินสู่วันใหม่.........ไม่เสียใจ.....

                                                  ไม่วุ่นวาย....

                                                      ไม่เสียดาย.อะไร..............


                                   8   ตุลาคม 2543				
21 ตุลาคม 2549 17:17 น.

ปริญญาขี้ยาง

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

ฉาก...........วันรับพระราชทานปริญญาบัตร


ฉันในชุดครุยปริญญาวิทยฐานะเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรจากฝีพระหัตถ์

ของพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี

พ่อแม่ พี่น้องครอบครัว เพื่อนฝูงและคนรู้จักร่วมแสดงความยินดี

แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูป  ดอกไม้ช่อใหญ่................

ฉันยิ้มอย่างมีความสุขสมที่ตั้งหน้าตั้งตาอุตส่าห์เล่าเรียนจนจบมหาวิทยาลัย

พ่อแม่ พี่น้องครอบครัวภูมิใจ  เพื่อนฝูงแสดงความยินดี................




         ฉาก..........ภูมิลำเนา(ในสวนยางพารา)


ฉันในชุดเก่าโกโร โกโส เสื้อ,กางเกงติดขี้ยางกำลังกรีดยาง สวนยางเล็กๆเพียง

ไม่กี่ไร่  เก็บน้ำยาง,ควักขี้ยางแม้กลิ่นไม่เสน่หาเอาเสียเลย

กวาดกะลาเก็บน้ำยางและควักขี้ยาง  

จังหวะขี้ยางดีดกลับน้ำยางซ่านกระเซ็นเข้าหน้าเข้าตา 

ระคายเคืองเหนียวเหนอะหนะ..................				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
Lovings  ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
Lovings  ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
Lovings  ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ