ทุกครั้งที่จรดมือ จรดดินสอ จรดปากกา...
ใจระลึกยามได้อยู่เคียงค่ำ กับคนมีใจเพื่อความงามแห่งฝ้ายอย่างแท้จริง
ท่าน ศิลปินแห่งชาติ ผู้นั้น..ผู้มีใจ อยู่กับน้ำ อยู่กับความงามแห่งแผ่นดิน
ความงดงามแห่งใจซึ่งฉายประกายใสออกมา
เสียงเอ่ยเอื้อนแม้นนานมา..ยังคงอยู่ในความทรงจำ แม้นเพียงช่วงระยะเวลาที่สั้นมาก ...ครั้งหลังๆ แม้นนำรถยนต์ส่วนตัว ขึ้นไปใช้เอง .. ป้าแสงดา ก็มิได้อยู่บนโลกใบนี้แล้ว คงได้พบ ลูกสาวของเธอเป็นบางขณะ ส่ง ส.ค.ส. ปีใหม่ ไปให้บางครั้ง
เปลี่ยนวิถีชีวิต เปลี่ยนงาน เปลี่ยนระบบชีวิตใหม่
ชื่อของ ป้าแสงดา และเรื่องของเธอก็เลือนหายไป แต่ผลงาน
หน้าส่วนตัว
18
0
0
