สองเดือนหลังจากงานศพหนุ่มน้อยผู้คิดสั้น แมลงวันบินไปบินมาในครัว ไปติดกับกาวลาเท็กซ์ที่น้องเดี๊ยนใช้ทำงาน เดี๊ยนนั่งเหม่ออยู่ที่หน้าต่าง มีสิ่งที่คนบางคนว่าเลวกว่าหมาเดินผ่านหน้าบ้านตัวแล้ว ตัวเล่า บางครั้งเดี๊ยนก็รู้สึกเสียใจกับประโยคนั้น แต่ว่า ผู้ชายโดนกันทุกคนไม่เห็นเค้าคิดสั้นกันหมดโลกนี่นา เมฆเริ่มตั้งเค้า ทำท่าว่าฝนจะมา เดี๊ยนได้ยินเสียงแม่ตะโกนเรียก ลูกเอ๊ย ฝนจะตกแล้ว เมื่อไหร่จะไปซื้อของให้แม่สักทีล่ะลูก เฮ้อ อากาศอย่างนี้เดี๊ยนอยากนอนอยู่บนเตียง รอให้ฝนตกแรงๆ แล้วไหลลงมาตามกระจกหน้าต่าง ฟังเพลงเหงาๆให้เหงาสุดขั้วหัวใจ แต่เอาเถอะ ไปก็ได้ ไม่ไปอาจเจอดีจากแม่แน่ เดี