เวลา 06.59 น.
ฉันนั่งอยู่ริมหน้าต่าง...
หลายวันแล้วซิ่นะที่ไม่ได้พบเขา ไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงพูด คิดถึงเหลือเกิน...
เขา.....ผู้ชายคนนั้นที่เข้ามาทักทายหัวใจฉันเมื่อฤดูหนาวปีที่แล้ว
เขา....ผู้ชายที่ฉันคิดไว้แล้วว่า เขาจะเป็นคนสุดท้ายของชีวิต
เวลา 07.59 น.
ฉันเดินไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อเช็คเมลล์ว่ามีมาถึงฉันบ้างหรือเปล่า
กล่องข้อความยังว่างเปล่า ไม่มีข้อความถึงฉันเลย....
ทั้งๆที่ปกติจะมีคนคนหนึ่งส่งมาเกือบทุกวัน
เวลา 08.30 น.
ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเบอร์เขาลงไป ตื้ด ตื้ด ตื้ด...
ฉันโล่งใจอย่างบอกไม่ถูกที่ไม่มีคนรับสาย
ทำไมนะ ทั้งที่ฉันคิดถึงเขา อยากได้ยินเสียงเขา
แต่
1184
1
0
หน้าส่วนตัว
