ฉันนอนไม่ค่อยหลับ แขนขวาที่บาดเจ็บออกอาการปวด ฉันได้แต่หลับตานิ่งและพยายามข่มตาให้หลับ เพื่อนอีกคนที่ร่วมห้อง หลับไปนานโข .. ฉันค่อยๆคลำหาเป้ และค้นยาระงับปวด แต่ไม่มี ฉันไม่ได้เอามา คงมีแต่พล๊าสเตอร์และยาใส่แผลสด .. แย่จัง ฉันหลับไม่สนิททั้งคืน เพราะไม่ว่าจะพลิกตัวไปทางไหน ก็เจ็บระบมไปหมด
รุ่งขึ้นขณะที่คนอื่นสดใส แต่ฉันกลับหน้ายับ จะเดินแต่ละก้าวแทบจะยกเท้าสูงไม่พ้นหญ้า หากคราวก่อนไม่เกิดอุบัติเหตุก่อนไปสัมมนา ฉันคงไม่ต้องทุลักทุเลอย่างนี้ ดูไปแล้ว
นึกสมน้ำหน้าตัวเองเหมือนกัน .. แต่ก็ดี เจ็บแล้วจะได้เข็ด
65
0
0
หน้าส่วนตัว
