แอลแมนโซ
ฉันเป็นคนนอนดึก อาจจะเรียกว่าชีวิตของฉันมันตื่นตัวตอนกลางคืนก็ได้
ไม่ว่ากิจกรรมอะไรฉันก็มักจะทำตอนกลางคืนเสมอ
อาจจะเพราะความสงบ ความเงียบ เย็น และความมืดมั๊ง
ทำให้ความคิดฉันโลดแล่น และสามารถทำอะไรได้อย่างไม่เหน็ดเหนื่อย
ทำได้เรื่อยๆ ท่ามกลางของราตรีที่นิทราหลับไหล
บางก็เดินเล่นในภวังค์ความฝัน บางสนุกกับความรื่นรมณ์ อึกกระทึก
บ้างก็เหงาต้องการเพื่อน
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นท่ามกลางความมืดเงียบ
ฮัลโล ใครน่ะ ฉันถามด้วยความหงุดหงิด และไม่พอใจ มันช่างเป็นเสียงที่รบกวนความคิดของฉันจริง
คุณไม่รู้จักผมหรอ