เรื่องสั้น นิยาย

มิตรภาพคืนเดียว

แอลแมนโซ

ฉันเป็นคนนอนดึก  อาจจะเรียกว่าชีวิตของฉันมันตื่นตัวตอนกลางคืนก็ได้
ไม่ว่ากิจกรรมอะไรฉันก็มักจะทำตอนกลางคืนเสมอ
อาจจะเพราะความสงบ  ความเงียบ  เย็น  และความมืดมั๊ง
ทำให้ความคิดฉันโลดแล่น   และสามารถทำอะไรได้อย่างไม่เหน็ดเหนื่อย
ทำได้เรื่อยๆ   ท่ามกลางของราตรีที่นิทราหลับไหล
บางก็เดินเล่นในภวังค์ความฝัน   บางสนุกกับความรื่นรมณ์ อึกกระทึก
บ้างก็เหงาต้องการเพื่อน
               “กริ๊ง    กริ๊ง   กริ๊ง”   เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นท่ามกลางความมืดเงียบ
               “ฮัลโล   ใครน่ะ”    ฉันถามด้วยความหงุดหงิด  และไม่พอใจ   มันช่างเป็นเสียงที่รบกวนความคิดของฉันจริง
               “คุณไม่รู้จักผมหรอ				
 876    6    0