กลอนน้ำไหล ๕..๑๒
๏ รักเมตตา.ไหล บ่าท่วมโลกา.. ๚
๏รักเอ๋ย..เอ่ยเมตตา
ไหลบ่า..โลกา...ดั่งฝัน
ไหลชื่น..ดื่นใจ..ไปนิรันดร์
ชะไรร้อน...ก่อนฝัน...นั้นคงเย็น
โชคหรือกรรม..นำโศก..ทั่วโลกหล้า
...เวทนา...นำมา..เกิด...ระเบิดให้เห็น
คนหรือเกิด..ตาย....สลายชีวิต...ลิขิตเป็น
วิบากเลือกเฟ้น....ฟ้าเค้นมาแกล้ง...แล้งเข็ญขาดใจ ?๏
๏ ดั่งน้ำไหล..กลอนจากสาย..หทัยสรรค์
ผู