..ไปเขียนแก้ของสะเดามา - (ที่ bookcyber.com) มั่ว Version ........เด้อ *************** ..มองเก้าอี้ยาวในสวนสวย.. ยังคงเต็มไปด้วย วันเวลาเก่า เก่า ครั้งนึง..คือภาพของเรา ที่นั่งบนเก้าอี้ตัวนั้น..ฉันจำได้ดี ..ไม่มีอะไรหลงเหลือจากอดีต นอกจากความทรงจำที่ถูกคั่นขีด..จากนี้ เธอไม่ใช่คนเดิม..ฉันไม่อาจต่อเติมสิ่งดี ดี เหตุผลที่มีคือ ..ฉันไม่ใช่ ..ไม่ใช่ตัวจริงของเธอ เก้าอี้ยาวในสวนสวย.. ตัวนั้น ทนแดดฝนนานนับวัน..ไม่เคยคอยเก้อ ผู้คนผ่านไปมา..ยังนั่งลง เพื่อพบเจอ ต่างกับฉัน ..ที่ได้แต่คอยเหม่อ.. ....รอใครบางคนเก้อ..เนิ่นนาน ..จากนี้ไป แม้ไม่มีใครนั่งลงข้าง-ข้าง ถึงเก้าอี้ยาวจะถูกเปลี่ยนวาง..กลับด้าน ฉันก็ยังทำเช่นเดิม..เหมือนเมื่อวาน คือจะนั่งลง..รอการกลับมา ของใครบางคน ********************************* ผมมั่วน่ะ ..ขอโทษกั๊บ -__-
โยม - หลวงพ่อค่ะ วัดหลวงพ่อทำไมขี้หมาเยอะจังเลย หนูมาหาหลวงพ่อเหยียบขี้หมาไปหลายกองแล้ว หลวงพ่อ- แค่ขี้หมาก้อนนิดเดียว โยมยังหลบไม่ได้แล้วจะไปหลบปัญหาอะไรในชีวิตได้
หากใครคิดจีบฉันนั้นขอบอก มิใช่หลอกลวงใครที่ไหนหนอ เพราะชีวิตพ้นกาลมานานพอ ย่อมพบรักบ้างสิหนอช่อลำใย แต่เดี๋ยวนี้คนดีพี่เสียแล้ว หากน้องแก้วคิดว่าพี่นี้สดใส ขอให้น้องของพี่ลีบกลับใจ เพราะในวันวาเลนไทน์พี่แต่งงาน อย่าอกหักกับพี่นี้เลยน้อง คนติ๊งต๊องกว่าพี่มีมากหลาย สักวันหนึ่งน้องคงพบกับหวานใจ อาจติ๊งต๊องกว่าพี่ชายหลายเท่าเอย
เห็นเงือกน้อยคลื่นซัดพลัดขึ้นบก มีผมดกปกหน้าชูราศรี แต่ดวงตาเชื่อมมองจ้องวารี คงสุดที่คิดถึงซึ่งลูกยา สุดสาครวอนว่าตามหาพ่อ เป็นเนื้อหน่อพระอภัยใจผวา เจ้ายังเล็กเด็กอยู่คู่มารดา แต่ก็ลาลับไกลไปแรมปี เขาถ่ายรูปลูบคลำขยำเจ้า จนขึ้นเงาดูแดงต้องแสงสี เห็นสีทองผ่องอำไพใกล้วารี พอเป็นที่เกษมสันต์สำราญใจ
สุดที่รัก มาถามฉันว่า รักแค่ไหน ฉันตอบ รักที่สุด พ่อแม่มาถามฉันว่า รักแค่ไหน ฉันตอบ รักที่สุด พี่น้องมาถามฉันว่า รักแค่ไหน ฉันตอบ รักที่สุด เพื่อนสนิทมาถามฉันว่า รักแค่ไหน ฉันตอบ รักที่สุด สัตว์เลี้ยงฉันออกลูก ฉันก็พูดกับมันว่า รักที่สุด ต้นไม้ฉันออกดอก ฉันก็บอกมันว่า รักที่สุด สุดที่รัก...กลับมาถามในวันหนึ่ง ตกลงเธอรักฉันที่สุดรึเปล่า ฉันตอบ รักที่สุด สุดที่รักถาม แล้วพ่อแม่ พี่น้องคนอื่น ๆ ล่ะ ไม่ได้รักที่สุดเหรอ ฉันตอบ รักที่สุดเหมือนกัน สุดที่รักโมโห ฉันเป็นสุดที่รักของเธอ...เธอต้องรักฉันที่สุดคนเดียว ฉันคิดนิดหนึ่ง แต่ฉัน...รักที่สุดทุกคน สุดที่รักงอน คนหลายใจ...ไปตายซะ ฉันผิดตรงไหน ที่ฉันรักคนสำคัญในชีวิตของฉันทุกคน ฉันสับสน ฉันจึงไปโดดนำตายตามคำสุดท้ายของสุดที่รัก ฉันขึ้นไปบนสะพานที่สูงที่สุด กระโดดลงไปในแม่น้ำตรงที่ลึกที่สุด ฉันไม่ตาย เพราะฉันว่ายน้ำเป็นและฉันก็ รักตัวเองที่สุด ฉันว่ายน้ำไปข้างหน้าเรื่อย ๆ จากแม่น้ำออกทะเล ออกมหาสมุทร ว่ายจนกว่าจะสุดทาง ผ่านเกาะ ผ่านประเทศต่างๆ มากมาย แล้วฉันก็วนกลับมาที่เดิม สะพานเดิมที่ฉันกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ฉันค้นพบแล้วว่า...โลกกลม มีเกาะ มีประเทศ ตั้งอยู่บนตำแหน่งต่างๆ บนโลก ไม่ทับซ้อนกัน ทุกเกาะ ทุกประเทศมีความสำคัญ มีหนึ่งเดียวและอยู่ทุกมุมสุดของโลก เหมือนความรักของฉัน เป็นทรงกลม มีคนสำคัญตั้งอยู่บนตำแหน่งต่างๆ ของความรัก แต่ละคนมีหนึ่
มีคนเคยถามคุณมั้ย.......... ความรักคืออะไร มีคนเคยถามฉันอย่างนั้น คุณตอบไปว่ายังไง ฉันไม่ได้ตอบ........เพราะยังตอบไม่ได้ คุณตอบได้มั้ย โปรดอย่ามองฉันอย่างตั้งคำถาม ว่าฉันเลวทรามแค่ไหนจึงไม่รู้จักรัก เพียงแต่บางอย่างยังไม่ประจักษ์ ว่ารักที่แท้จริงแล้วเป็นเช่นไร ฉันรู้จักรักของแม่ รักของพ่อ ที่มีแต่ให้ไม่ร้องขอจะเอาจากไหน รักของพี่น้องผองเพื่อนที่ทำให้ฉันรับรู้อย่างอุ่นใจ รักของครูอาจารย์ที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน รักของคุณสิฉันยังไม่รู้ ที่เห็นอยู่ที่คุณบอกว่ามีให้ฉัน ที่คุณเคยบอกว่ารักบอกว่าผูกพัน มันอยู่ที่ไหนกันความผูกพันของเรา? คุณตอบเค้าว่ายังไง?? บอกฉันหน่อยว่า...อะไรที่คุณได้ตอบไป คุณเคยมีให้ฉัน.....คนที่คุณบอกว่ารัก....รึเปล่า คุณเคยรู้มั้ยว่าความรักคืออะไร ฉันไม่เคยรู้หรอก..........อย่างน้อยก็ความรักของคุณ????
คนเราสมัยนี้โง่ลง? ว่ากันว่าสมัยนี้คนเราโง่ลง >>>ไม่เชื่อลองอ่านข้อความบนของที่ขายๆกันอยู่ทุกวันนี้ดู >>> >>>1. บนที่เป่าผมยี่ห้อนึงเขียนไว้ว่า ห้ามใช้ขณะหลับ >>>2. บนถุงขนมขบเคี้ยว >>>คุณมีสิทธิ์ได้รับรางวัลโดยไม่จำเป็นต้องซื้อโปรดอ่านรายละเอียดในซอง >>>3. แปะอยู่บนสบู่ยี่ห้อดัง วิธีใช้: เหมือนสบู่ทั่วไป >>>4. บนกล่องอาหารแช่แข็ง โปรดอุ่นก่อนรับประทาน >>>5. พิมพ์อยู่ ด้านใต้ ของกล่องเค้กที่ขายในห้างดัง ห้ามคว่ำกล่อง >>>6. บนกล่องซาลาเปาในร้านสะดวกซื้อ คำเตือน: >>>อาหารจะร้อนเมื่อนำเข้าไมโครเวฟ >>>7. บนกล่องเตารีด ห้ามใช้รีดผ้าขณะที่สวมใส่อยู่ >>>8. บนกล่องยาแก้หวัด สำหรับเด็ก ห้ามขับรถ หรือควบคุมเครื่องจักร >>>ขณะรับประทานยานี้ >>>9. บนกล่องยานอนหลีบ คำเตือน: อาจทำให้ง่วงเมื่อใช้ยานี้ >>>10. บนกล่องไฟประดับฉลองปีใหม่ >>>สำหรับใช้ภายในหรือภายนอกอาคารเท่านั้น >>>11. บนกล่องถั่วกระป๋อง วิธีใช้: เปิดกระป๋องแล้วรับประทานถั่ว >>>12. บนชุดซูเปอร์แมน >>>คำเตือน:การสวมใส่เสื้อผ้านี้ไม่สามารถทำให้บินได้
แม่ปิง ไหลหลาก ละลิ่วล่อง จากช่อง ออบแอ่ง แก่งดอยผา หล่อเลี้ยง หลากหล่าย หลายล้านนา กว่าจะมา เลาะลัด ละลานเมือง ยามที่หมอก เหน็บหนาว ละล่องลอย นึกถึงน้อย ไจยา ประสาเซื่อง อาลัยรัก ร่ำให้ ใจขุ่นเคือง ซึ่งเป็นเรื่อง เล่าขาน มานานนัก คิดฮอดสาว เครือฟ้า ที่ร้าวราน คิดถึงครู บัวบาน ผู้พลั้งรัก ยอมพลีกาย ยอมตาย ให้ประจักษ์ แม้จะหัก หาญใจรอน อย่าห่อนทำ สาวเหนือ ใจสูง ดังยอดดอย รักพล่อย รักเล่น เข่นกลืนกล้ำ รักแล้ว หลอกลวงให้ ใจชอกช้ำ ขออย่านำ มาเสนอ ให้เธอเลย กาสะลอง จะผลิ จะบานสวย เกตถวา จะระรวย ละอองเหมย คำปู้จู้ จะเลิศล้ำ ดั่งคำเชย หอมไก๋ ไพรรำเพย ตามสมควร แม่ปิง ไหลหลาก จากลานนา ไหลมา แล้วลับ มิกลับหวน เช่นความสาว แสนหวาน นั้นเย้ายวน ลองใคร่ครวญ ให้จงหนัก จะรักใคร ยินสะล้อ ซึงแผ่ว แว่วค่าวเพลง กล่อมบรรเลง ล้านนา มาแต่ไหน ล้วนหองนวล หวงนาง ช่างกระไร แล้วใยเจ้า มิจำ ตำนานรัก หันปู้อ้าย เปิ้นล่อง มาแอ่วหนาว มาอู้อวด เงินเอา กระเป๋าหนัก หันเฮาง่าว หื้อจุ๊เอา เขลาเสียนัก หื้อเปิ้นหัก เพราะหลงลม คำเปิ้นลวง แล้วเปิ้น ก็ปิ๊ก บ้านไป หลังจากได้ ชื่นชมสิ่ง หญิงแหนหวง แล้วลูกหลาน ล้านนา ก็ถูกลวง เป็นเจ้าดวง ดอกไม้ ที่ชายทิ้ง - (ม้าก้านกล้วย) -
จากถิ่นฐานบ้านช่องท้องนาไร่ หวังติดไฟให้ฝันมันสวยหรู จากพ่อแม่ และพี่พี่ที่อุ้มชู ไว้คอยดูจะสู้โลกโชคชะตา อดีตเป็นเช่นไรฉันไม่สน ชีวิตคนต้องหวังวันข้างหน้า มีมืดมีสว่างดั่งจันทรา ต้องเสาะหาแสงไฟให้ตนเอง เกิดมาแล้วไม่นานหนอก็ตายหมด ถ้ามัวคดโกงใคร ไหนศักดิ์ศรี ถ้ามัวทำชั่วไซร้ ไหนความดี คิดดูซิค่าของคน อยู่หนใด....
๏ เสียงสวดมนต์บ่นคำพระธรรมขาน ก้องกังวานแว่วดังทั้งสองหู ถามพ่อแก่แม่เฒ่าว่าเจ้ากู ชี้ให้รู้ธรรมใดไม่ชัดความ ท่านบอกว่าพระสวดเพื่อศักดิ์สิทธิ์ ทรงซึ่งฤทธิ์มิรู้ถ้วนมิควรหยาม เป็นเช่นนี้นานเก่าเฝ้าติดตาม แต่ครั้งข้ามเขตสมัยไม่เปลี่ยนแปลง ฟังบาลีวาทีที่ท่านกล่าว คือเรื่องราวคติธรรมนำแถลง ถ้ารู้ความตามไปไขชี้แจง ก็จะแจ้งจริงพระธรรมนำจิตใจ เสียงสวดมนต์บ่นคำพระธรรมก้อง ใช่เพื่อป้องเสนียดร่นพ้นไฉน ปากถือธรรมแต่ต่ำจิตคิดจัญไร พระมาลัยมาโปรดก็โฉดชิน ๚
ขอสรรเสริญคุณครูผู้ยิ่งใหญ่ สอนศิษย์ให้รู้ก่อนผิดคิดถลำ ให้เด็กรู้สิ่งใดที่ควรทำ คอยชี้นำธรรมะสละตน คอยอบรมบ่มให้ใฝ่ระเบียบ ให้พร้อมเพรียบในวินัยใฝ่ฝึกฝน ทั้งสอนให้รู้ค่าการวางตน การเป็นคนใช่เป็นคนจากตำรา ครูผู้สอนวิชาใช้ชีวิต ให้เติบโตที่ความคิดใช่สังขาร์ ให้ดีพร้อมจากข้างในจิตวิญญาณ์ เพื่อที่ว่าไม่ให้ไทยไร้คนดี ใจโดนบ่มให้ข่มคิดแต่กุศล ให้เป็นคนคิดเป็นสมศักดิ์ศรี สอนให้สอนรุ่นลูกหลานในสิ่งดี ศิษย์คนนี้จึงได้ดีเพราะมีครู อยากเป็นครูเพราะมีครูคอยสอนสั่ง เป็นพลังสำคัญยิ่งให้ศิษย์รู้ ว่าศิษย์นี้อยากก้าวย่างตามอย่างครู อยากเป็นผู้บ่มเพาะชาติผ่านเยาวชน
๏ กว่าจะแกร่งแข็งได้ในวันนี้ ก็หลายทีทำพลาดอาจถลา แม้เจ็บจุกปลุกใจให้ลุกมา อย่ายอมล้ารอนลดหมดแรงใจ ผิดคือครูดูเห็นเป็นตัวอย่าง คำกล่าวอ้างเอ่ยไว้ได้ยินไหม ที่พลั้งพลาดพลาดแล้วแล้วเลยไป เรียนรู้ไว้สังวรสั่งสอนตน เยี่ยงอย่างดีมีไว้ให้เอาเยี่ยง หนทางเพลี่ยงพล้ำเตือนเลื่อนหลงหน ทนทำดีดีทรงอยู่คงทน จงเป็นคนมีค่าพาเจตน์จง เมื่อกล้าแกร่งแข็งได้ในวันนี้ ใช่ไม่มีมองผิดจิตเลอะหลง ควรพินิจคิดบั่นปัญหาปลง เพื่อธำรงความแข็งแกร่งปัญญา ๚
ถ้าหากความมืดแห่งรัตติกาล คือความเจ็บช้ำที่เธอเคยเจอมา แสงสว่างแห่งอาทิตย์ยามทิวาก็คือความสุขที่เธอจะได้เจออีกไม่นาน (แสงศรัทธา ณ.ปลายฟ้า) อยู่กับความดายเดียว กับพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวบนฟากฟ้า ความเหงาซุกซ่อนในเงาตา เคยชินกับความปวดปร่าข้างในใจ คะน้า ซ่อนใจอยู่กับซอกมุมของความเหงา ช่างอ้างว้าง...ว่างเปล่า...อารมณ์อ่อนไหว นับจากนี้และไม่รู้อีกนานสักเท่าไหร่ ความเจ็บร้าวในใจจึงจะลบเลือน yayee แม้จะชินแต่ไม่ชายังรู้สึก ยิ่งดึกดึกยิ่งเหงาเศร้าใดเหมือน เจ็บยิ่งแปลบแสบทรวงหนักหน่วงเยือน อกสะเทือนใจสะท้านมัวม่านตา ไม้เก็ด ปล่อยตัวเองให้จมอยู่กับความเหงา ความรู้สึกซึมเศร้าที่ผ่านเข้ามาหา ภาพเดิมๆที่แฝงความร้าวรานไว้ในแววตา คงมีเพียงหัวใจโรยรากับความเหว่ว้าที่ได้ยิน mono บินไปเถิดโบยบินไปหัวใจฉัน ปล่อยใจฝันล่องลอยไกลได้โผผิน เมื่อความเหงาคืบคลานมาเกาะกิน น้ำตารินหม่นหมองเศร้าเหงาดวงใจ ธนรัฐ สวัสดิชัย ความเหงาเจ้านั้นหรือคือเพื่อนแท้ จะเหลือบแลมองไปที่ข้างใหน ถึงมีเพื่อนมากมายสักเพียงใด เจ้ายังซ่อนอยู่ภายในใจของเรา ผีเสื้อปีกบาง พระจันทร์ร้องไห้หรือฉันร้องไห้ หยดน้ำตาจากใครที่ไหลอย่างเศร้าๆ เสียงสะอื้นจากใหนที่เหมือนเสียงหัวใจเรา ความเหงาจากใครเขาที
นั่งใจเหงา หดหู่ อยู่ในบ้าน ลูกหลาน หายหน้า มาเหินห่าง พ่อกับแม่ แก่เฒ่า เหงาอ้างว้าง อยู่อย่าง ห่อเหี่ยว เปล่าเปลี่ยวใจ วันแม่ แม่เจ้า ก็เฝ้าแต่ ชะเง้อชะแง้ รอลูกว่า จะมาเมื่อไหร่ ไม่พลั้งไม่เผลอ เหม่อแล แม้เงาไกลไกล จนสิ้นวัน ผ่านไป ก็ไม่เห็นมา วันพ่อ ในมุมมอง ของผู้พ่อ กรยอ ขอสรรเสริญ ชนม์พรรษา ก็แค่วันนี้ วันที่ ห้าธันวา ก็แค่รู้ว่า วันพ่อหลวง ของปวงชนไท แต่พ่อคนนี้ คิดถึงเจ้า เท่าชีวิต ไม่ได้คิด ว่าวันนั้น จะเป็นวันไหน พ่อห่วงลูก ร้อนหรือหนาว เจ้าทำอะไร เหนื่อยไหม ท้อมั้ย ไม่ได้ข่าวดี พวกเจ้า เติบใหญ่ ในวัยฉกรรจ์ ล้วนทำงาน กันทั้งนั้น ในวันนี้ จะอย่างไร ยังเป็นลูก ของพ่ออยู่ดี หวังใจ ตั้งฤดี ให้ลูกก้าวไกล แม้ไม่สอน ก็เคยนำ ให้ทำตาม คอยห้ามปราม เรื่องเลวร้าย ไม่กรายใกล้ ผิดชอบชั่วดี ตอกย้ำ ให้จำไว้ เมื่อเจ้าได้ ดีกว่าพ่อ พอใจแล้ว ---(ม้าก้านกล้วย)-----
หน้าส่วนตัว
กลอนอกหัก รักหวานซึ้ง
กลอนอวยพร
กลอนให้กำลังใจ
กลอนให้ข้อคิด
ช่วยเลือกที่สุดกลอนดีๆ
