วันนั้นที่เธอเดินเข้ามาหา แล้วตั้งคำถามว่า สบายดีหรือเปล่า ฉันอยากตอบไปว่ารู้สึกเงียบเหงา ตั้งแต่วันที่เราต้องเลิกรากัน ฉันยังมีรอยยิ้มให้เธอเสมอ เหมือนวันนี้ที่พบเจอไม่เปลี่ยนผัน เพราะไม่อยากให้เธอต้องมาห่วงหากัน จึงตอบไปแค่สบายดีเท่านั้นที่พูดไป เพราะรู้ดีว่าเวลาไม่เคยจะหวนกลับ และไม่อาจจะคณานับความรู้สึกได้ แม้มีคำพูดมากมายที่ยังค้างคาใจ แต่คงสายเกินไปที่จะกลับมาใหม่เหมือนเดิม