เปเป้ซังแม่มู๋ผู้เดียวดาย
เดินตามทางบนถนนมากผู้คน
ดูสับสนวุ่นวายใคร่ค้นหา
จะมีไหมใครสักคนให้พึ่งพา
ช่วยเยียวยาหัวใจคนอ่อนแรง
อยู่คนเดียวเพียงลำพังมานานอยู่
ไร้คนคู่เคียงใจให้เข้มแข็ง
ได้เพียงมองใครเขาต่างแสดง
กุหลาบแดงแทนรักจากดวงใจ
อีกลิลลี่สีพราวบริสุทธิ์
เหมือนใจผุดผ่องแผ้วดั่งแก้วใส
รักสีขาวพราวความรักจักส่งไป
มอบให้ใครคนนั้นที่คู่ควร
คาร์เนชั่นสีแดงแฝงออดอ้อน
อรชรโปรดรักผมแลคืนหวน
คาร์เนชั่นดอกชมพูก็นิ่มนวล
เหมือนยิ้มสรวลของสาวหวานทรวงใน
ทานตะวันนั่นเล่าก็ร้อนแรง
ไร้ความแฝงอันมั่นคงอันเชื่อได้
เยอร์บีร่าคือตะวันในดวงใจ
แต่ดอกไหนจะเหมือนเราคนเดียวดาย
คงดอกนี้คงจะเหมือนดั่งใจเรา
หาใค