หนุ่มน้อย.
ไม่ปล่อยให้คารังคาซังอย่างที่คิด
ไม่ผันจิตเปลี่ยนไปให้พลั้งเผลอ
ทุกคืนวันส่งใจไปถึงเธอ
แม้ไม่เจอเพียงวันฉันเฝ้ารอ
ที่ห่างหายใช่เงียบไปไม่เห็นข่าว
เป็นเรื่องราวล่องหนจนตัดพ้อ
อาจผิดไปที่ให้ใครทนรอ
คอยสานต่อก่อผูกพันเช่นวันวาน
จะกี่วันคล้อยเคลื่อนยังเหมือนเก่า
รักสองเราเฝ้าพร้อมถนอมสาน
ใช่เย็นชาอ่อนล้าทรมาน
ไม่มีใครผ่านซ่อนอย่าร้อนใจ
ฉันปวดใจทุกครั้งหายั้งหยุด
แม้ห่างสุดปลายฟ้าอย่าหวั่นไหว
แค่ความห่างกั้นกลางระหว่างใจ
แต่รักเราหาได้ห่างอย่างที่ตรม
ขอให้รอสักนิดนะที่รัก
วันนั้นจักได้ภิรมย์พรหมอุ้มสม
ฝันพร่างตาจะจางหายไร้ระทม
ได้ชิดชมสมฤทัยดังใจปอง
จ้องมองตาฉ
1408
5
0
หน้าส่วนตัว
