คนกรุงศรี
ไม่มีแล้ว ดาวทอง ที่ปองหวัง
หมดกำลัง แรงจิต จะคิดหมาย
ก็ทางเลือก มากล้น กลอุบาย
ฉากสุดท้าย ที่เห็น เป็นมายา
เมื่อคาดหวัง สิ่งใด ในชีวิต
ยังมีสิทธิ์ ดั้นด้น เสาะค้นหา
ที่เห็นเรือง อร่าม แลงามตา
เป็นดารา หรือหิน ดินโคลนตม
จากนิยาม ความจริง สิ่งทั้งผอง
ฤๅจะปอง ดังใจ หมายสุขสม
ก็เบื่อกับ วาจา หวานคารม
อกระทม มามาก จึงอยากไกล
น้ำตาเธอ รินแต้ม แก้มทั้งสอง
มีคนจอง จ้องซับ รับขวัญให้
แต่น้ำตา ของฉัน นั้นตกใน
แม้กล้ำกลืน ฝืนไว้ ยังไหลริน
เถอะจงเลิก คิดถึง ไม่ซึ้งแล้ว
เหมือนหมดแวว คืนกลับ คงลับสิ้น
หวังว่าเป็น
หน้าส่วนตัว
1333
2
0
