เหมือนเคียงคู่รู้ใจได้ร่วมสุข พร้อมบั่นบุกอนาคตที่สดใส ทุ่มชีวิตจังจริงยิ่งกว่าใคร ทั้งบ้านกลอนเข้าใจคู่รักกัน อนิจจามารู้เมื่อสายเกิน เธอบอกว่าแค่บังเอิญมาร่วมฝัน เพราะความจริงไม่ตั้งใจจะผูกพัน คนที่เธอเลือกสรรค์มิใช่เรา เมื่อความรักหลุดลอยเช่นสายน้ำ ไม่กลับมาไหลซ้ำในที่เก่า ทิ้งแต่รอยแผลลึกอยู่นานเนา ตราบจนเท่าชีวิตจะปลิดปลง รักเจ้าเอยวอนว่าอย่ามาใกล้ เพราะสร้างกรรมทำใจรักลุ่มหลง หลายขวบปีไม่มีสุขทุกข์พะวง ด้วยน้ำคำย้ำตรงแค่บังเอิญ
1437
2
0
หน้าส่วนตัว
