กวีบ้านไร่
ชายสูงร่าง ยิ้มแย้มด้วยเป็นมิตร
สิ่งที่คิดถึงโจรป่า ที่มาถาม
ชาวพื้นที่ต่างรู้ดี ทุกโมงยาม
วิถีตาม ชีวิตเราต้องทำ
กลัวโจรฆ่า กลัวมาก และกลัวยิ่ง
ด้วยความจริง เรากลัวอดจนคิดขำ
หาไม่มาเสี่ยงตาย กับงานทำ
ก็ต้องชำเพราะอดตาย เรียงรายกัน
เห็นกี่รัฐบาลมา บอกมาแก้
ไม่เห็นแลความสุขทุกข์ บรรเทาขัณธ์
หรือพวกเราอยู่ใต้ จึงทิ้งกัน
หรือตัวท่านคิดอย่างไร ไหนบอกดู
ผมจึงฟังเรื่องราว หนาวจับจิต
ชวนให้คิดถึงชนวน ชวนอดสู
ใครคือคนที่สร้างป่ม ยากยั่งรู้
แต่ที่รู้คือ ชาวบ้านรับผลกรรม
ผมจึงตอบออกไปให้ความหวัง
ลุงก็ยังมีเราอยู่ คู่อุปภัมป์
มีใบบุญองค์สูงฟ้า มาไล่กรรม
และไพร่ฟ้านำ แนวดำริ มา
1355
0
0
หน้าส่วนตัว
