มองฟ้ากว้าง
อ้างว้างอย่างเงียบเหงา
ยืนซึมเซาใจลอยเหม่อคอยหา
ต่อจากนี้คนดีคงไม่มา
เธอวิวาห์คลอเคล้า
เขาคนนั้น
เหม่อมองฟ้า
น้ำตาคลอฉันร้องไห้
มันไม่เหลืออะไรแม้เศษฝัน
เธอ..โหดร้าย เธอ..ทำได้อย่างไรกัน
มาหลอกฉันให้รักแล้วจากลา
ฟ้าเอ๋ย..ฟ้า..เขาไม่มาหาฉันแล้ว
หัวใจแป้วเจ็บแปลบแสบนักหนา
สุดจะกั้นมันสุดฝืนกลืน..น้ำตา
ยิ่งไหลมา ยิ่ง..สะอื้นสุดฝืนทน
วอนฟ้าบอก..คำสุดท้ายชายคนนี้
ชาติหน้ามี..ขอได้รักเธอสักหน
ในชาตินี้..เพียงแค่นี้..ชีวีตน
ขอเป็นคนมีแต่กาย
ไร้วิญญาณ../