หอมดอกลำดวน
รอบรอบ..เรือนกายในครานี้
ท่ามราตรีโอบกระชับประทับขวัญ
สุนทรภาพพิมพ์จิตพินิจนันท์
ดั่งเทวัญวงวาดประสาทพร
พิศแล้วพลอยรื่นรมย์สมประสงค์
จึงบรรจงกรองกานท์ผ่านอักษร
สัมผัสงามยามสิ้นแสงทินกร
ผลัดอาภรณ์แห่งภพบรรจบแจง
ทะเลดาวพราวพร่างกระจ่างฟ้า
เผยอาภา..พรายพริบระยิบแสง
รังสีโสมเปล่งปลั่งราวรั้งแรง
หน่วงให้แจ้งหนึ่งว่าทิวากาล
ดาราแซมศศิธรเหมือนอ้อนหยอก
ประหนึ่งบอกบ่งนัยสมัยสมาน
หากขาดดาวดื่นดาษประดับดาล
นิศาการคงกร่อยทุกรอยแนว
ม่านระลม..ชายช่วงชะเอื่อยเอื่อย
ระเรื่อยเรื่อยลำลมมาพรมแผ่ว
ฟุ้งไอดินขจรทอดตลอดแนว
เผยวี่แวว...หวาม-หวานผ่านซอกใจ
จรุงกลิ่นบุปผาผกามาศ
หอม
4099
15
0
หน้าส่วนตัว
