ภาษาใจรักษาไว้คือการกอด ย้ำตลอดว่าคิดถึงจึงห่วงหา อ้างว่ารักว่าคิดถึงคนไกลตา มิเคยมาให้พบหน้าเพียงคราเดียว. ภาษากายลายอักษรสลักรัก ว่ายากนักจักลืมหน้ามาข้องเกี่ยว แม้นอยู่ใกล้ในใจกันเพียงคราเดียว แค่เพียงเสี้ยวกายใด้รักได้พักใจ ภาษาพูดพูดให้หวานน้ำตาลหยด แต่ใจคดมิมีตรงคงเอนไหว ปากว่ารักว่าชอบมอบทั้งใจ แล้วทำไมไม่เจอหน้าแม้คราเดียว