ลมรำเพยเคยคุ้นละมุนจิตพาให้คิดหวนนึกระลึกถึงสนธยาใกล้ค่ำครุ่นคำนึงหวังวอนหนึ่งลมรักผ่านทักทาย ล่วงเลยกาลผ่านไปเข้าวัยแก่กลางกระแสเชี่ยวกรากความหลากหลายเรี่ยวแรงหดหมดหวังซังกะตายจำใจพ่ายร้างรักอยู่ดักดาน ละครแห่งชีวิตใกล้ปิดฉากเหลือเพียงซากทรงจำถ้อยคำหวานเวทีว่างร้างฝันอันตรธานรอปิดไฟรูดม่านตราบนานเนา ลมยังร่ำรำเพยแผ่วเชยชิดพัดพาจิตบินโบกสู่โลกเหงาตะวันรอนอ่อนแรงสิ้นแสงเงาความรักเล่า โบยบินสู่ถิ่นใด
3969
0
1
หน้าส่วนตัว
