ปักษาวายุ
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...
ครั้งวันวานผ่านเลยเคยพ่ายแพ้
สิ้นทางแก้กดเก็บเจ็บหนักหนา
หมดอาลัยใจเหี่ยวแห้งแล้งชีวา
ภาวนาคนไหนใครช่วยที
เจ็บมานานป่านนี้จึงนึกรู้
ตริตรองดูรู้แจ้งแห่งวิถี
ใครไหนเล่าช่วยเราได้คงไม่มี
หากใจนี้ยังกางกั้นคั่นตัวเอง
จึงเปิดตากล้าดูสู้สำนึก
แม้ใจลึกร้อนรนปนโหวงเหวง
แต่ผ่านแล้วแถวทางเคยกลัวเกรง
แค่นี้เองบอกไปใจของเรา
ถึงวันนี้มีเพื่อนเตือนสติย้ำ
ช่วยจุนค้ำประคองคล้องหลักเสา
ผ่อนทุกข์หนักนักหนามาเป็นเบา
ดั่งแดดเช้าส่องทางย่างอรุณ
จากนี้ไปจะพร้อมไม่ยอมแพ้
จิตแน่วแน่เพราะเพื่อนเตือนเกื้อ