ดอกบัว
เฮฮาหฤหรรษ์ร่วมหรรษา
ออกจากใจผูกพันแย้มกิริยา
ให้เริงร่าวิบไหวใคร่ภิรมย์
สรรค์ผสมผสานเพื่อผองชน
ศาลาศิลป์ใฝ่ถวิลให้ตามติด
เว้าวอนมิตรขอชิดดลเกิดผล
ลืมทุกข์ท้อสานก่อฉ่ำกมล
เราทุกคนเคียงข้างมิห่างกัน
พานพบสุขทุกข์คลายไม่หมองศรี
ฝันใฝ่มีเพื่อนแท้มิแปรผัน
ผสานเสียงอักษราสื่อสัมพันธ์
เปรียบดั่งจันทร์ส่องแสงคู่หมู่ดาว
บริบทวางจดให้ทดสอบ
ในหนึ่งนี้เพียรกอบทุกห้วงหาว
ธรรมชาติรื่นรมย์พรมสกาว
ทุกบางคราวใช้ดับสงบตน
ถึงจะผ่านเนิ่นนานมิร้างหนี
ตรึงฤดีรวมฐานมิสับสน
ด้วยดวงจิตดั่งแก้วคอยเพาะบ่ม
หญิงฝึกธรรมนำตนลบมลทิน
ซึ่งธรรมะชี้เฉพาะเร่งดับทุกข์
ช่าง