หางนกยูงยืนต้นขึ้นกลางทุ่ง ดอกจรุงสีแดงแผ่เวหา โดนลมพักพลิ้วกลีบโปรยลงมา เหมือนธาราไหลลงสู่พื้นดิน กลับรูปพัดแต้มสีให้ท้องทุ่ง ช่วยแต่งปรุงทิวทัศน์ให้มีศิลป์ เหมือนดังมีผู้เป็นศิลปิน ทุ่มชีวินป้ายพู่กันรังสรรค์มา พุ่มดอกแดงแซมเหลืองประดับกิ่ง ดูสวยยิ่งเรือนไม้พันธุ์พฤกษา เหมือนออกดอกแข็งอาทิตย์เหมือนเมธา ตระการตาเหมือนเร้าเหล่าภูมร บนพื้นดินแดงฉานเพราะกลีบร่วง หล่นจากพวงเหมือนดังโดนแรงศร หรืออาจเป็นการอำลาต้องอาวรณ์ พลิ้วลงนอนทิ้งกลีบทาบพื้นดิน