คนลานเทวา
... พ้นหูตาสารทิศ ฝันคิดนึก
ร่านรู้สึกรู้สบ ในพบเห็น
อิทธิพลโลกสร้าง ความต่างเป็น
รู้สะท้อนร้อนเย็น นั้นเช่นไร
นับหรือสิ้นบัญชา ตัณหาสั่ง
ที่เนิ่นพลั้งท้นผลิ เป็นนิสัย
กว่าก้าวสู่รู้แจ้ง ทุกแหล่งใจ
กี่เป็นมาเป็นไป ไม่รู้ทิศ
สิ้นดงแดนแล่นไล่ โลกไพศาล
สัมภาระจินตนาการ ล้นจริต
ท่ามกลางความเป็นตาย สหายมิตร
ท่องชีวิตนิยาม ไปตามแรง
กว่าโคจรแห่งหน ที่ค้นหา
จะสิ้นสุดมรรคา อันแสวง
ปฏิเวธโลกย้ำ การสำแดง
สรรพสิ่งเปลี่ยนแปลง ธรรมดา
ไร้สิ้นการยื้อยุด ดุษฎี
ปล่อยวางสิ่งต่างมี ในหนฝ่า
เพื่อเบาท่วงล่วงผ่าน กาลเวลา
ทุกคุณค่าความหมาย ดังสายลม
…………………..
โดยคำ ลานเทวา
1546
3
0
หน้าส่วนตัว
