คนกุลา
.
ต้องเก็บกี่ใจร้าวทุกคราวฝัน
ในคืนวันเหน็บหนาวกว่าคราวไหน
หนักอยู่ในไหวว่างหว่างฤทัย
ในทุกความเป็นไปที่ได้ทำ
ต่างคนก็มีความคิดจิตพิสุทธิ์
ต่างเร่งรุดสู่จุดหมายได้ตอกย้ำ
ไม่มีใครถูกกว่าใครให้จดจำ
เพียงแต่กรรมที่ลิขิตขีดเส้นทาง
จึงกอบเกลี่ยเก็บฝันของวันนี้
มิรอรีเดินทางใหม่เคยถากถาง
ใจยังหม่นเก็บงำจำอำพราง
เพราะก้าวย่างข้างหน้าต้องฝ่าฟัน
เมื่อฝันของคนกุลามาสุดสิ้น
ก็คราบินแห่งนกไฟในห้วงฝัน
ฝ่าแสงแดดแผดกล้าแห่งตาวัน
บินในวันใจเคยแกร่งล้าแรงโรย
หวังเพียงวันข้างหน้าฟ้าคงทราบ
พื้นดินอาบน้ำตาใจล้าโหย
ฟ้ายังฉ่ำอัสุชลแห่งฝนโปรย
ชื่นลมโชยกลิ่นมาลามาเติมพลัง
เก็บกอ
1407
6
0
หน้าส่วนตัว
